Volgens de weerman is het nazomeren nu toch echt voorbij en zullen wolken en guurheid ons ten deel vallen. Maar dat gaat dan wel gepaard met rijpe vruchten en opgloeiende bomen. De herfst blijft me elk jaar fascineren. De gulle, schaamteloze oogst tijdens het getijde van verval, die wil ons iets vertellen. lees verder
Vroeger was er ‘die zielige paard’, waar ik als vierjarige graag naar toe wou. Mijn vader zette me dan voorop z’n fiets en bracht me naar het witte dier dat belaagd werd door tientallen vliegen. Ik wilde daar graag bij zijn en hoopvol toezien hoe het paard met zijn staart z’n kwelgeesten zou verslaan. Nu heb ik die moed verloren. lees verder
Alweer die fiets. Achter slenterende toeristen kun je je nog verschuilen. Maar naarmate de meute oplost, begint het meedogenloze inzicht te landen dat lekker doortrappen ook niet echt in het vrouwtje zelf zit. lees verder
Ja, hij zit er weer in, de r van de maand. De R van leveRtraan, van verse bRugklaservaringen, nieuw Rtl4aanbod. En van eRg veel mensen die nog nazomers op de been zijn, zo blijkt nu ik de stad door trap op de oude omafiets. Terwijl het al heel laat is en de duisternis deze avond herfstig vroeg is ingetreden. lees verder
Misschien dat het door dat heel speciale licht komt. Dat er nu nog volop zonlicht is, maar er ondertussen die belofte van teloorgang en weerloosheid al doorheen schemert. Herfst, ik hou zo veel van je. Dus misschien komt het door jou dat ik even nergens een been in zie. Maar net op de scheidende maandagmarkt hield een man me met een opgeheven pamflet tegen. lees verder
