De krant meldt dat het tijd is om af te rekenen met het taboe op een kalme oudejaarsavond. Er schijnt nog steeds van alles te moeten. Het dagblad vraagt de lezer wat hij morgenavond gaat doen en ook wat hij eigenlijk het liefst zou willen doen. Mind you: als iemand het woord ‘eigenlijk’ gebruikt, onmiddellijk doorvragen. Daar zit een lang en goed verborgen schat achter. Morgen zeker. meer

Hij blijkt pas uit 1936. Precies tussen mijn ouders in. De bas Max van Egmond. Hij staat gewoon voor me op deze tweede kerstdag als ik de Westerkerk betreed. De kerk is afgeladen vol, en bepaald niet alleen met ouden die hun dagen zat zijn. Het krioelt ook van klein grut. meer

Morgen de laatste klus van het jaar. Hopelijk sneeuw ik daarna in. Maar eerst nog even iemand interviewen van wie ik niets weet en wiens vak ik ook totaal niet begrijp. Don’t know mind, zouden de boeddhisten zeggen. Dat kan de Dalai Lama ook zo leuk uitspreken. Als antwoord op lange, ingewikkelde vragen: ‘ Don’t know..’
meer

Niet op een scherp ezelsruggetje, maar met een knerpende trein die bijna niet gaat, mag de hoogstzwangerste Maria naar een verre stal met echte schapen. De Open Poort van Harmelen is op de vierde, in sneeuwdeken gewikkelde adventszondag gul omgetoverd tot warme kribbe voor het komende kerstkind. Aan haar te zien is het nog slechts een kwestie van dagen. meer

Noem het op en het zit om de hoek. De straatjes zien er uit alsof de tijd nog niet is uitgevonden, maar heeft men plots behoefte aan een yogaruimte waar men in 40 graden verlichting kan bereiken, aan een schoonheidssalon, een wijnbar, een tangovloertje, een fietsvakantiewinkel, you name it, en het is pal om de hoekjes.
De Jordaan. Mijn huisbaas krijgt mij hier nooit meer vandaan. Alleen weet hij dat nog niet. meer