Er zijn tien nieuwe woorden opgedoken in het jaar 2009. Stuk voor stuk gevalletjes Niksmeeraandoen en Zanderover, maar aan mij is niets gevraagd.
De rest van de Nederlanders mocht uit deze tien Het Woord van Dit Afgelopen Jaar kiezen en kwam vandaag na een moordende strijd tot zijn wijze besluit. Hier komen eerst de tien finalisten. Even op de tong laten marineren en dan zelf een winnaar kiezen, alvorens door te lezen: meer

Op het nieuws van vandaag is het toch maar te horen.
Ik dans op m’n gehuurde autostoel:
‘De inktvis haalt van ver halve kokosnoten , zodat hij zich in tijden van gevaar eronder kan verschuilen.’
Waaaaaaah!!! Dat wist ik al lang!! Maar de geleerden niet. Want het itempje beweert vervolgens dat: ‘nog nooit een wetenschapper heeft geloofd dat een lagere diersoort vooruit kan denken.’ meer

Kon ik maar zingen. Heel even maar. Bijvoorbeeld voor een dagje. Dan zou ik de Erlkonig van Schubert doen. Het jongetje dat voelt dat de dood hem op z’n hieltjes zit. De vader die hem onterecht gerust wil stellen en hem derhalve zeer onnabij is. En de lachende, genietende dood die weet wie er winnen gaat. Drie rollen in een liedje. Een opera in vier minuten. meer

Een ‘mannige man’, zo typeerde Jacobine Geel dominee Hans Visser in haar gesproken recensie op radio 1 van zijn boek ‘ God.’
Ik stam uit een geslacht met mannige mannen. ‘Spreek dat ik het horen kan en bijt in m’n kont dat ik het voelen kan!’ meer

Het regent gebeurtenissen. Ik moet aan mijn vader denken die bij het lied ‘ Tel uw zegeningen” altijd zegt: ‘ Die zijn niet te tellen.’
De zegeningen komen volgens hem niet druppelsgewijs uit de hemel, maar storten met bakken uit de lucht. meer