Profeten worden nooit in eigen land geëerd, zei mijn gepassioneerde moeder vroeger.
Daar had ze gelijk in. Maar hoe komt dat?
Omdat wij in een jaloeziecultuur leven, zegt voormalig Shelltopman en senator Rein Willems deze zomer in het Vermoeden. Wij lijken ruimdenkend en open, maar o wee als jij buiten de lijntjes van je hokje kleurt.
Dan zul je het beleven. Journalist Martin van Amerongen hield gelijktijdig van Mozart en voetbal. Dat vonden we zo verwarrend dat we zijn brille tot z’n dood lacherig half begrepen.
Een van onze beste zangers was Bernard Kruijsen. Ook al dood, dus goedmaken is er niet meer bij. Hij was topsporter en ook een meester in het franse klassieke lied. Faure, Debussy, Ravel.
Hij sleepte vele prijzen binnen. In Frankijk welteverstaan.
Als hij de Winterreise van Schubert zong, stroomden hem steevast de tranen over de wangen. Mij ook.
Maar Kruijsen kon ook met een harpoen vanaf grote afstand een elastiekje doorklieven.
Hier in de polder werd hij ooit in een recensie als volgt smalend neergezet:
‘Kruijsen verdeelt zijn leven tussen Schubert in de winter en diepzeeduiken in de zomer.’
Mij lijkt dat de ideale CV, maar het stukje was bedoeld om hem voorgoed aan het kruis van een eeuwig platvloers oordeel te nagelen.
Toen ik 18 was, mocht ik les krijgen van deze geweldige man. Als ik de liederen en dansen van de dood van Moessorgski voor hem zong, onderbrak hij mij met:
‘Stop! Het is de doooood die binnenkomt!! Bij jou hoor ik de melkboer!!’
Die zin zal ik nooit vergeten.
We kennen allemaal wel zo’n wake-up-call. Alsof ineens de wekker in je bewustzijn afgaat. Maar wat ik bovenal gretig van deze leraar wilde stelen, was zijn passie die vele vormen aan kon nemen.
Om hem verdeel ik mijn bezieling al sinds jaar en dag tussen christendom en boeddhisme.
Tussen extravert tv-zenden in de winter en ingekeerd zwijgen in de zomer.
Ja, ik ga weer in retraitre. Bij een Tibetaan.
Aan de westkant van Ierland. Een oosterling die mij gul toont wie Jezus is.
Huh? Oost? West? Thuis was toch het best?
Sja. Meestal hou ik deze feitjes maar mompelend voor me.
Want een Tibetaan die dit artikel31gereformeerde wezentje weet te melden wat het christendom bedoelt?
Een presentatettetje dat bepaald niet op het mondje is gevallen en dat ondertussen stiekem niets liever doet dan zwijgen?
Nee, ik kan er zelf ook geen touw aan vast knopen.
Maar ik geniet er wel met volle teugen van. Met alle passie die in me is wens ik iedereen een zomer toe buiten alle lijntjes. Wat er ook gebeurt.
Ik kras met je mee!