Ik geloof het wel.

Briefwisseling over de houdbaarheid van het christendom bij Uitgeverij Ten Have.
juni 2010

Motto:
‘Wanneer mensen over het zijn-zelf spreken, moeten ze zich bedienen van symbolen;
Eeuwenlang hebben symbolen als ‘God’, ‘voorzienigheid’ of ‘onsterfelijkheid’ de mensen in staat gesteld om de verschrikkingen van het leven en de angst voor de dood het hoofd te bieden.
Maar wanneer deze symbolen hun kracht verliezen dienen vrees en twijfel zich aan.
Mensen die door die ontzetting en angst worden overmand, zouden op zoek moeten gaan naar de God bóven de in diskrediet geraakte God van een theïsme dat zijn symbolische macht heeft verloren.’
Karen Armstrong (in ‘Een geschiedenis van God’)

Achterflap:
Weggooien die hele christelijke erfenis? Of zit er nog wat tussen waar we als mens en als mensheid iets aan kunnen hebben? Dat zijn belangrijke vragen in een tijd waarin de westerse traditie wordt uitgedaagd door de islam en oosterse godsdiensten.
Sommige dingen zijn te waardevol om weg te gooien. Andere kunnen echt weg of kunnen worden gerecycled tot bruikbare nieuwe inzichten. En wat op de composthoop terecht komt wordt wellicht voeding voor een nieuwe spiritualiteit.
In dit boekje worden een aantal thema’s uit de christelijke traditie op zeer persoonlijke wijze tegen het licht gehouden door Hein Stufkens en Annemiek Schrijver: twee auteurs die in Nederland en België door hun publicaties en radio- en teevee programma’s rond spiritualiteit geen onbekenden zijn. De eerste is van katholieke huize, de tweede van protestantse. Maar beiden hebben hun horizon verbreed en zich ook laten voeden door andere religies, met name het boeddhisme.