De vreemdeling herbergen Amersfoort Xaverius 27/4/08
Psalm 139
Mattheus 10
Het kan aan mij liggen, maar was die Jezus niet een heel erg vreemde vogel? Een onaangepaste asielzoeker? lees verder
Dit ja. Dit nog wittige vlees. Deze groeven in onze hals. Deze verlegen dijen. Die uitgelopen voeten nou toch weer. Ons krimpende hart. Die schallende mond. Lees verder »
Hoer of heilige. Je moet blijkbaar kiezen. Dat zie je al in de bijbel.
Aan Rachab. En aan Tamar.
Tamar had er een deeltijdbaantje aan. Dat deed ze overigens door zich te versluieren. Liep je in die dagen met een boerka over straat, dan wisten de mannen dat je zu haben was. Slimme bedrijfskleding natuurlijk, want zo kon je anoniem en gevaarloos bijklussen. Maar moslimmeisjes van vandaag gebruiken de sluier weer voor iets heel anders. Vergis je niet, hoor. Lees verder »
Mijn achterban is wel wat zacht maar dat geeft niet lieve pop.
Vrolijk neurie ik op m’n NS-fietsje door de bossen van Lunteren. Op naar de dominees die zich twee dagen aan elkaar opladen. En ik mag hun vuur een middagje flink komen opstoken.
Ik ben verliefd. Daar ben ik ziek van. Niet dat ik daar zelf erg van opkijk. Zo schijnt dat al eeuwen te gaan. Juist als je die ander nog niet in je achterzak hebt, als het nog maar zeer de vraag is of je prille beminde wel komen zal, juist dan slaat de donder toe. En waartoe?
Ik wacht nu al uren en uren. Lees verder »
Stel, je wandelt op zondagochtend eens een kerk binnen en je vraagt na de dienst of er misschien een toilet is. Dan is de kans groot dat je dit antwoord krijgt: “Ja, naast de consistoriekamer. Ziet u daar de kerkrentmeester die bij het liturgisch centrum staat te praten met de tertius van het Breed-Moderamen van de Classis?” Lees verder »
We zijn met z’n allen aan het veranderen. We, dat waren wij dan hè! De mensen van de tuin.
Sommigen van ons vinden dat jammer. Voor anderen is dat gezellig. En mij lijkt het eigenlijk wel logisch. Typisch gevalletje zo-gaan-de-dingen-nu-eenmaal. Lees verder »
Bijdrage aan ‘Moderne devoties’ – Vrouwen over geloven
Een uitgave van Dominicaans Studiecentrum voor Theologie en Samenleving, IKON televisie en uitgeverij de Prom.
Elke dinsdagavond was het raak. Dan kon je Hem met eigen ogen zien. Wekelijks, op Nederland 1. De Heer der Wrake die vaak en vergenoegd herhaalde dat Hij een jaloers God was, barstte iedere week groen van emotie uit z’n overhemd. De Hulk, dat kon niet anders, dit was ‘m.
“Verlicht mijn nacht werpt een nieuw licht op het oeroude gebruik van bidden. Annemiek Schrijver selecteerde ontroerende gebeden, die aan de verzameling eeuwenoude wereldgebeden van de klassieken, de Egyptenaren, de joden, de christenen, de islamieten en de boeddhisten zijn toegevoegd. Het resultaat is een bundel gebeden die door iedereen gelezen, voorgedragen en gebeden kan worden. ” Lees verder »