Topcrimineel
Wat wil jij later worden? Sjee, dat had ik persoonlijk een hele moeilijke gevonden!
Ben blij dat het niet meer vroeger is. Als opgewonden standje van weleer was ik namelijk helemaal plat gegaan voor het vak Topcrimineel.
Topmodel..mwah. Gedoe met op tijd naar bed en nagels vijlen. Topsporter, kansloos. Topkok, heb je alleen mannen van. Verder houden de topberoepen op volgens mij. Maar Topcrimineel! Je neemt eens een rijke brouwer tegen z’n wil mee. Daardoor kom je een topmisdaadverslaggever tegen. En als de grond je dan te heet wordt onder de bordeelsluipers, huur je zo’n topadvocaat in die ook weer bevriend is met die verslaggever. Ik geef toe, was mij dat vroeger als toekomstperspectief in m’n meisjesschoot geworpen, ik was er voor gevallen! Al die stoere mannen en die heimelijke kinderopwinding. En toen was jij brandweerman en toen ging ik jou bevrijden!
Gelukkig heb ik inmiddels al een baantje en kan ik nu redelijk koel het nieuws aanschouwen. Redelijk, want de topcrimineel wordt als een ster behandeld. Het begon met het ochtendnieuws, maar het gaat maar door. Hij is namelijk opgepakt! In het avondnieuws wordt nog eens gnuivend verteld wat de bij-, tussen- en schuilnamen van de toppers zijn. Zware Zwelneus, Alerte Advo en Erreglekkere R.
Mijn eigen opwinding snap ik wel. Ik deug namelijk niet. Zie werkelijk nergens een been in. Voor de brave vrede wil ik best zeggen dat die ontvoering indertijd een zware misdaad was. Maar elke keer als ik langs het beroemde paaltje bij het Amstelhotel fiets dat de ontvoerders tijdens de zorgvuldige voorbereiding van hun vlucht hadden weggehaald, moet ik mijn romantische hart een vermanend tikje geven. Jongens waren we, zou Nescio zeggen.
Slenterend over de wallen moet ik mezelf streng voorhouden dat er momenteel ten hemelschreiende toestanden aan de gang zijn en dat de tijd van een troostbeurt door gezellige tante Nelie allang historie is.
En ook al was ik zelf indertijd zonder enige aarzeling in het vooronder van de Neeltje Jacoba zijn gaan liggen, ik houd het wijselijk voor me.
Maar van u valt het me allemaal een beetje tegen. U hoort niet te glimmen bij schuilnamen en op te veren bij het beroep Topcrimineel. En mijn tv-collega’s horen daar niet zoveel zinderende zendtijd aan te spenderen. Wat is dat toch in u? Ooit maakte ik een reportage over wapengekte en kwam zodoende op de afdeling In Beslag Genomen Wapens terecht van de politie Rotterdam. De jongens aldaar lieten zich geenszins beschamen door mijn brutaal uitgestoken radiomicrofoon en spraken over ‘mijn schatje in haar maatpakje’ en ‘make my day’, terwijl ze liefdevol over hun holster aaiden. Dus zelfs oom agent blijkt niet vies van een knappe Browning.
Of, wacht eens…is het misschien niet zelfs, maar juist oom agent?
Want waar kom je met je pistoolpassie het best aan je trekken? Precies! Bij de politie Rotterdam!
De man die later boef wou worden, kiest natuurlijk uiteindelijk vo6r rechercheur, misdaadjournalist of advocaat.
Hou je van vuur, dan word je brandweerman.Vind je kinderen heel erg lief, dan ga je in het onderwijs of bij de padvinders. Dus de kleuterliefhebber gaat op zomerkamp en de pyromaan bij de brandweer.
Allemaal verstandige beslissingen. Want alles wat je onderdrukt, wordt groter. Ieder weggemoffeld smeulend vuurtje zal oplaaien en uitslaan. Probeer maar eens drie minuten niet aan een witte beer te denken. Precies. Kansloos. Jammer dat al die boze islamieten die truc even zijn vergeten. Want hoe minder spotprentjes er mogen, hoe joliger onze geest er mee op de loop zal gaan.
Dus gepaste aandacht voor het milieu houdt ons in het gareel. Maarre..hoe word je nou Topcrimineel?
