mei17

Alle dagen

Een meerderheid van de Nederlandse predikanten merkt dat gemeenteleden niet weten wat ze met Hemelvaart aan moeten. Vijftien procent van die predikheren zegt zelf niet te weten welke houding aan te nemen bij de dag waarop van oudsher gevierd wordt dat Jezus opging naar Zijn Vader in de hemel, zo lees ik in de krant.
Als kind wist ik ook niet wat te denken van de tekst: ‘Nog een korte tijd en gij ziet Mij niet meer, en nogmaals een korte tijd en gij zult Mij zien.’ Dat zou ook een uitspraak van je toekomstige echtgenoot kunnen zijn als hij je aan het ontbijt een overzicht gaf van zijn voorname werkdag die voor hem lag. Maar Jezus steeg op naar de hemel en een wolk onttrok Hem aan onze ogen. Daar werd ik droevig van, misschien nog wel verdrietiger dan van Stille Zaterdag, want die dag bleek dus helemaal niet de enige te zijn dat we zonder Jezus moesten. Wat te doen met de tien lange dagen die tot Pinksteren Jezusloos voor ons lagen? En waarom duurde dat hemels overleg daarboven zo lang? Pas witte rook na tien hele dagen? Was er soms verschil van mening over de op handen zijnde uitstorting van de Heilige Geest? Had die Geest de moed bij voorbaat al verloren? Die laatste gedachte was de meest ontmoedigende van allemaal. Misschien dat we daarom in alle vroegte maar gingen dauwtrappen.
Pas later las ik dat zo’n ‘ontrukkingsmodel’ een literair genre uit de Oudheid is, met de berg, de wolk, vermaning, zegen en belofte als vaste motieven.
Vandaag is het weer zover. Voor dag en dauw naar het klooster in Huissen. Met ‘medebroeder’ Hein Stufkens. Hemelvaartsdag. De troost zit ‘m juist in Mattheus 28 vers 20, zegt de medebroeder. Ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding van de wereld.
‘Wij kunnen in onszelf afdalen, tot in de fossiele lagen van ons zijn. Om te ontdekken dat de Ene er altijd al was en altijd zijn zal, omdat niets mij van mijn wezenlijke, tijdloze en met de Ene verenigd Zelf kan scheiden. Hemelvaart betekent dat mijn ziel reikt tot in de hemel, en dat de hemel reikt tot in de diepte van mijn ziel’.
Hemelvaart gaan we vieren met Maria Vasalis:

In de oudste lagen van mijn ziel,
waar hij van stenen is gemaakt,
bloeit als een gaaf, ontkleurd fossiel
de stenen bloem van uw gelaat.

Ik kan mij niet van u bevrijden,
er bloeit niets in mijn steen dan gij.
De oude weelden zijn voorbij,
maar niets kan mij nog van u scheiden.

Dit artikel werd op donderdag 17 mei 2012 geplaatst onder Schrijverette
terug naar boven | home
1 reactie op

“Alle dagen”

  1. Op mei 20th, 2012 om 13:24 Benedict Broere zei:

    Dag Annemiek,
    Tja ‘hemelvaart’, wat is dat nog tegenwoordig? We kijken ‘s nachts omhoog en zien vooral sterren en overdag de blauwe lucht. We denken niet meer God in een hemel met engelen, of althans die hemel is niet meer. Bijvoorbeeld Joeri Gagarin kwam terug van zijn ‘hemelvaart’ en zei God niet gezien te hebben. En met de huidige hemelvaart verwacht je eerder Andre Kuypers en zijn spacelab dan Petrus en de hemelpoort. Om nog maar niet te spreken van de commerciele tripjes die er aankomen, zodat je voor een ton of zo even door de atmosfeer kan hoppen. Het is dan inderdaad goed om dat hemelvaart wat anders te bekijken. En om het misschien wel te duiden in de zin van Hein Stufkens.

    Gister trof ik iets soortgelijks in een boek van dr. Larry Dossey, dat gaat over hoe de westerse mens zozeer een atoom is in een dood en zinloos universum, en hoezeer mystiek de deur kan openen naar een juist veel meer levendig en zinvol universum. Ik vond daarin de volgende uitspraak over dat Ene en Brahman, die collega-God in India, die God die door Dossy op diverse plaatsen in zijn boek in een rijtje wordt gezien als ‘de Ene, Logos, Tao, Brahman, Boeddha, Krishna, Allah, Mana, De Universele Ziel of het Universele Principe’. Het citaat is van de hindoe-mysticus en filosoof Shankara en hij zegt:

    “Hoewel Brahman de veroorzaker is van iemands Zelf, is het niet iets waarnaar die mens moet streven. En zelfs indien Brahman totaal verschilde van iemands Zelf, dan was het nog niet iets om naar te streven, want aangezien het alom aanwezig is, ligt het in zijn natuur dat het voor iedereen altijd aanwezig is.”

    (Dr. Larry Dossey. Het bestaan van de ziel. De verbinding tussen mystiek, relgie, natuurkunde en geneeskunst, Kosmos, Utrecht / Antwerpen, 1989, p. 226.)

Email will not be published

Website example

Your Comment:

Spam Protection by WP-SpamFree



terug naar boven home
  • laatste reacties
  • Piet de Bruin { Hartverwarmend verhaal Annemiek Een credo ... } – 14 nov
  • Arjan { Hoi Annemieke, Ik was laatst ... } – 28 okt
  • Piet de Bruin { Gefeliciteerd met samSara gedachte leven ... } – 23 okt
  • heleen vos { op 21/10 zoek ik je ... } – 21 okt
  • Koen { drukte is geen best argument ... } – 9 okt