november15

Allen voor Een

Ze hadden het vorige week wel de hele tijd over die atheïstische dominee, maar vlak de heidense predikant niet uit. Hij woont op de heide. Dat krijg je ervan. Hij toert mij rond over zijn Veluwe. Gelukkig schijnt er maar een heel klein piepmaantje door de bomen, anders hadden we onze mond moeten houden. ‘Zwijgen bij volle maan’ heet het boek dat hij geschreven heeft. Maar dat is alweer een tijdje geleden.
Want nu schrijft hij op Geert Mak-achtige wijze over dat wat ons allen zowel individu maakt als verbonden. Ons menselijke DNA beschreven van veraf en van dichtbij.
Het is aardedonker. Kaarsrechte, majesteitelijke stammen doemen op. Hij leidt mij door een inktzwarte kathedraal. De Veluwe Zelve.
Daar licht nog iets wits op.. Het is een richtingaanwijzer die naar een plaatselijke attractie leidt.
‘Kun jij begrijpen dat ik graag met apen heul?’, vraag ik hem. ‘Natuurlijk’, zegt hij. Deze dominee snapt wel dat mijn woordtic wellicht is terug te voeren naar mijn talige jeugd. Heeft ie zelf ook last van. ‘Maar die gnostische godsvonk van jou, daar heb ik meer moeite mee’, bromt hij. Ik kijk opzij. Zijn handen bedekken het hele stuur.
‘Ach,…godsvonk..Het is allemaal maar taal, he..’
Godsvonk…godsvonk…even nadenken hoor…want zwijgen is ook fijn bij een heel klein sikkelmaantje….
Eigenlijk denk ik geloof ik dat we op bijbelse wijze allen delen van één lichaam zijn. Dat we elkaar tot een hand en een voet kunnen zijn. Had ik laatst nog met de boys. Jongens waren we. Eric, René en Angelo. Topmuzikanten. O ja, en ik natuurlijk. Je zou jezelf bijna verliezen. Want we wisten binnen de kortste keren niet meer waar de een begon en de ander ophield. We gingen psalm 139je spelen. Lekker live. In opdracht weliswaar, maar dat bleek er helemaal niet toe te doen. Want als één lid keet, wil iedereen wel lid worden. Lede-maten waren we. Samen met de muziek mee. Ik vraag of hij dat begrijpt. ‘Natuurlijk’, zegt hij. ‘Als geen ander’. Hij klemt zijn enorme handen vaster om het stuur. Ik weet waaraan hij denkt. Hij denkt aan zijn boek. Het verhaal over de eeuw van zijn vader en grootvader. Het verhaal over eenzaamheid en verbondenheid. Dat wat ons allen bindt als leden van één dierbaar, kwetsbaar lichaam.
Hardgebonden. Iemand moet het doen. Een voor allen.

Dit artikel werd op donderdag 15 november 2007 geplaatst onder Schrijverette
terug naar boven | home

Email will not be published

Website example

Your Comment:

Spam Protection by WP-SpamFree



terug naar boven home
  • "Ze is niet alleen n topactrice maar ook een echte moeder des vaderlands.Ze legt ons op bed om 01.33 op NL2. Beppie Melissen in de #Nachtzoen"
    ""@NoelvanRens: @ikonnemiek Tijdens de montage van het Vermoeden met hoofdletter, komt een zekere Marco S de set inlopen./ ach mn babybroerke"
  • laatste reacties
  • Marcel Mollink { Beste Annemiek Ja ik wil... } – 14 mei
  • Kees { In de zoekfunctie bovenin de... } – 13 mei
  • Anja { Geef mij licht, versterk mijn... } – 6 mei
  • Marije W. { Wat een prachtig woord, genaakbaarheid, ... } – 4 mei
  • Carla { " Zoveel soorten van verdriet,... } – 28 apr