Dansende muizen

Het is the day after nietwaar? Na de hemelvaart. Nog staren de jongensvrienden naar boven, maar hij is allang uit het zicht verdwenen.
Ten hemel gevaren, zo wil het verhaal. Gisteren is hij er tussenuit geknepen. En zondag over een week krijgen we daar pas iets voor terug.
Tijdens het pinksterweekend. Dan wordt de Heilige Geest uitgestort. Dat betekent dat we zo’n tien dagen zonder God zijn. Altijd is er wel een vader, zoon of geest, behalve nu.
Vandaar dat de komende zondag Weeszondag heet in de kerk. Dan zijn we wezen. Stuurloze creaturen. Het is traditie om daar een tikje hoofdschuddend over te doen. Alsof we zielig zijn. Maar ik word er ook een beetje kinderlijk opgewonden van. Niemand aan het roer.
Ontroerd dus! Maar niet roerloos wat mij betreft.
De kat is van huis! Dat geeft ruimte, maar ook verantwoordelijkheid. Nu kunnen we effe spelen dat we volwassen zijn. Nu komt het er op aan.
Hoe zullen we onze komende en enige Weeszondag van het jaar eens vullen? Ik weet niet wat jij van plan bent, maar zelf ben ik al lekker bezig. Ten eerste ga ik mij zondag laven aan een preek van Ton Lathouwers, de meest wijze vadervervanger aller tijden. En daarna ga ik naar een stiekeme try-out van Herman Finkers. Die jongen is namelijk bezig zichzelf van een hele andere kant te laten kennen. Daar is ie nu voor aan het oefenen in boerenschuren in het oosten van het land. Ik stel me zo voor ergens tussen het hooi. Daar gaat hij laten zien dat hij God kent. Das een beetje raar voor een cabaretier, dus daarom is ie ondergronds aan het warmlopen. En ik ben daar natuurlijk als de muizen bij…