De bijna-thuis-ervaring
Naast de abdij van Wittem blijkt zich een zeer goed gesorteerde religieuze boekhandel te bevinden. Het is er heerlijk koel en de eigenaar lacht vriendelijk.
Er is toevallig net een bus rijpe Vermoedenfans uitgestapt en het vermeende weerzien is hartverwarmend.
Ook staat het roze boek Ik geloof het wel leuk te wezen met de voorkant naar de mensheid. Spontaan, want de eigenaar wist niet dat ik komen zou en heeft dus vast vanochtend geen doosje exemplaren tevoorschijn gemoffeld.
De katholieke medeschrijver mag tevreden zijn over mijn roomse missie.
De bus is ineens back en de rijpe Vermoedenfans gaan moe maar voldaan richting lunch, in de veronderstelling dat ik bij het uitje inbegrepen was.
Nu word ik graag inbegrepen, zeker waar het een uitje betreft, dat zie je zo aan deze nog lang niet afgelopen zomerpelgrimage.
De eigenaar van de ineens stille boekhandel vertelt dat zijn uitbaterette hedentendage lang niet meer gevrijwaard is van gevaar. Sterker nog, een kogelvrij vest zou wonderen doen.
Nu zijn het nog boeken die verontwaardigd door de winkel worden gesmeten, maar wie weet waar dat toe leidt, nu onze religieuze identiteit verward mag worden met gewelddadig te uiten kwetsure.
Ook al gaat het hier niet om een evangelische handel die zich als taak stelt het onversneden woord van God te brengen, toch zijn er bezoekers die van de kook raken van uitgestalde boeken over de Islam en het Boeddhisme.
Op mijn gretige vraag of het roze boek al heeft gevlogen, schudt de boekenman zijn hoofd.
Nu maar op weg naar het echte zuiden, waar duizend mensen zich komen laven aan wijzen uit het oosten.
Terwijl de loopschoenen, luisterd naar de naam de jongens worden aangebonden, krijg ik een katholiek smsje als waardering voor de door mij geleverde inspanning en als opstekertje voor onderweg. Het betreft een uitspraak van de Tibetaanse lama Dilgo Khyentse Rinpoche. Toevallig zal deze lama op een heel speciale wijze aanwezig zijn in Zuid Frankrijk, ook al is hij twintig jaar geleden overleden.
![teachers_dkr_1[1] teachers_dkr_1[1]](http://www.annemiekschrijver.nl/wp-content/uploads/2010/07/teachers_dkr_11-150x150.jpg)
De uitspraak in de sms is:
Handhaaf de staat van eenvoud. Als je getroffen wordt door ziekte of mentale beproevingen, laat je dan niet ontmoedigen, maar ontsteek opnieuw de vlam van je mededogen en laat de wens ontstaan dat door jouw lijden het lijden van alle wezens beëindigd mag worden.
Dank. Zal ik doen.
En ik stop Eindelijk thuis van Henri Nouwen in de rugzak. Want ik weet al waar dit religieuze zwerf-avontuur gaat eindigen: Thuis.

