De heilige wond
Hij lacht als hij de ingebouwde kast van zijn statige herenhuisvoorkamer openmaakt: Leeg.
Jarenlang hing hier een leus boven de kastdeur:
‘You can’t make an omelette without breaking eggs.’
Een gammel kastdeurslotje moest duizenden spuiten aan het gretige oog van menig verslaafde onttrekken.
Hier in hartje Amsterdam bevond zich ooit de eerste spuitenruil van Europa. Een ontmoetings- en werkruimte voor gebruikers en niet-gebruikers.
Elke ochtend zat hij hier rillend en zwaar verslaafd op de stoep te wachten op zijn eerste shot heroine.
Nu is het zijn kantoor, van waaruit hij als een vader jonge mensen op de rails zet en succesvolle televisieprogramma’s bedenkt en presenteert.
In de hoek staat, naar hij aanneemt, Jozef met zijn zoon op de arm.
Zijn eigen vader met wie hij een zeer moeizame relatie had, was alcoholist. Toen vader in Amerika op zijn sterfbed lag, verzocht hij zijn zoon, die geen telefoonmuntjes meer had, hem onmiddellijk terug te bellen, want hij had iets zeer belangrijks te zeggen.
Dat herhaalde hij tot twee keer toe.
De zoon deed het niet: ‘Because I was a junkie.’
Vandaag heeft hij een brief uit Harlingen ontvangen van een 88-jarige vrouw die zijn vader in zijn jonge tijd goed gekend blijkt te hebben.
Ze schrijft hem zoiets prachtigs. Hij kan het nauwelijks vertellen:
In 1946 was zijn vader 13 jaar oud en ging vaak op bezoek op een Duits schip dat in de haven van Harlingen aan de ketting lag. Om de bemanning op te vrolijken. Als Harlingen dan mopperde, antwoordde de 13-jarige: ‘Het zijn geen moffen, het zijn mensen.’
De zoon straalt en huilt ervan. Wijst mij de brief. De bijgestoken foto’s.
Elf jaar geleden kroop hij onder een brug vandaan. Met hartaanval, vanwege een overdosis.
Het is als een heilige wond, zo vaak beschreven in mythen en sagen.
Prometheus, Cuchulain, de visserkoning van Parcival.
De wond bleek net niet dodelijk, maar zal nooit meer helen.
Als je het lef hebt in de wond te kijken, daar de diepte te aanschouwen, dan zul je je destructieve kant in het gelaat zien, maar ook de schoonheid ervan. Dan kun je je heilige wond transformeren.
Dan zal je wond je leven lang je herinnering willen zijn aan je vermogen tot lijden en tot mede-lijden.
Hij sluit de kastdeur en opent zijn kamer. Een jongeman op zijn drempel.
