De kriebels

‘Er zijn ongeveer 8,7 miljoen soorten planten, dieren en andere organismen op aarde, en slechts een klein deel daarvan is nog maar ontdekt en gecatalogiseerd.’
Verheugend nieuws. Lang heb ik geleden onder de aanname dat de hele aarde al aangeharkt, in kaart gebracht en gedetermineerd was.
Als kind verlangde ik naar nooit eerder begrepen ogen die mij tijdens het verstoppertje spelen -als ik weer eens niet gezocht werd-, vol mededogende keterigheid zouden proberen mee te lokken.
Wezens die nog niet gedetermineerd zijn. Daarin schuilt de term terminaal. Dood.
Zo zetten wij medeschepselen weg. En bij. In cerebrale urnen.
Alsof deez’ aardkloot niet meer interessant, gevaarlijk of onvoorspelbaar zou zijn.
Hoe zouden wij op een planeet kunnen leven die nu al overzichtelijker zou zijn dan ons eigen wezen?
Maar het tegendeel blijkt volgens het laatste nieuws dus eindelijk het geval.
Ook buiten ons krioelt het van de onbekendheid en wildheid.
Joepie de vlooienpoepie! Ik knus er van op!
Daarna volgt nog zo’n nieuwtje. Toeval bestaat wel:
‘Voor elk mens op deze planeet zijn er naar schatting tweehonderd miljoen insecten’.
Ook dat bericht stelt gerust, want een deel daarvan zit onder mijn bank.
Zou Noach van ieder van deze wezens een echtpaar hebben weten mee te voeren?
De ik-kom-ze-nu-toch-echt-maar-eens-voor je-weghalen-boy is gearriveerd.
Daarom heb ik een half uur geleden kat Kokje afgevoerd. Onder valse voorwendsels heb ik mijn lievelings-medeschepsel-met-vier-witte-sokjes in een kooi weten te proppen.
‘k Gaf hem z’n lievelingsvisje en toen hij daar eenmaal geheel in opging, heb ik hem als een heks achter de tralies gesmeten. Groter verraad ken ik niet. Hij ook niet, zo luidde zijn onafgebroken gevangenzang.
Maar ons holletje zou dusdanig worden aangepakt, dat Kokje om zou komen als hij geen tijdelijke schuilkelder kreeg. Hij is nu veilig bij iemand verderop.
De verdelgingsboy blijkt allerliefst. Hij doet mij omstandig uit de doeken wat hij zoal per dag bestrijdt aan twee-, vier-, en veelvoetigen. Zo is er tegenwoordig een of ander beestje dat zich in ons bed bevinden wil en dat tijdens onze slaap zo’n barbecue van ons maakt, dat we onze sponde in de ochtend geheel bebloed aan zullen treffen. En dan zwijgt de boy nog over de ratten in zijn dagelijkse omgang.
Hij wil mij niet ontmoedigen, maar kijkt toch uiterst somber naar mijn vloer. Ik raad zijn mondhoeken onder z’n kapje. Die oude houten planken met kieren en authentieke gaatjes, die zullen om moeilijkheden blijven vragen. Daar zijn ze graag. De vlooien. Net als onder mijn bank. Maar goed dat ik die voor zijn komst niet verplaatst heb, want dan gaan ze zwerven.
‘Ben je gek joh, voordat jij kwam heb ik er samen met Kokje nog even opgezeten, me voorstellend welk een orgie aan copulatie, geboorte en sterfgevallen er gelijktijdig in rotten van wie-weet-hoeveel onder ons plaatsvond. Hollywoodfilm. En toch ook zo boeddhistisch, excusez le mot.
Ons sprak het in ieder geval aan. Serieus. Iets in mij voelt zich daarbij horen. Niet lachen nu onder je lapje. Ik zie je heus wel.
Kok en ik hebben zelfs nog een kaarsje gebrand voor al die levende wezentjes die straks binnen de allerkortste keren hopelijk ter vlooienhemel varen zullen.’
De lieve jongen met mondkap begrijpt me wel. Dat zie je zo.
Hij zet zijn enorme spuitbus al klem op z’n rug.
Ik wens hem sterkte. Wat een vak.
Hij lacht en zegt dat juist ik die sterkte nodig heb en hoofdknikt naar de deur.
Buiten giet het hollandse katten en honden. En ik mag minimaal twee uur niet in mijn holletje.
‘Maak er maar drie, of liever vier van’.
De gifspuitboy stelt zorgzaam voor dat ik maar naar de film moet. Is toch om het hoekje. Naar die over apen. Rise of the Planet of the Apes.
Ik voel me nog steeds een heks, verlangend naar haar zwarte kat en gretig zoekend naar ongecontroleerde schoonheid. Op naar de film dan maar. Een buitenkans op een doordeweekse dag.
Dit totaal onvoorziene dierendagje wordt mede mogelijk gemaakt door miljarden nog niet in kaart gebrachte schepsels.
Wie zou niet dankbaar zijn?
Wie niet huiveren en kriebelen van vreugde?