De liefdestest
In deze moderne tijden zijn we ergens heel slecht in geworden: Het markeren van belangrijke momenten. We vieren slechts nog twee daverende klappen: Onze geboorte en ons vertrek. De doop wordt weliswaar steeds meer overgeslagen, want geboren zijn we nu toch al denken de meesten, maar de beschuiten met diverse muisjes moet je als ritueel niet uitvlakken. En voor netjes doodgaan moeten toch enige handelingen worden verricht. Zand erover en zo.
En met een beetje mazzel trouw je nog ergens halverwege dit leven. Met jurk en bloemen. Een keertje of vier.
Maar verder is het leven nogal kaaltjes geworden. Zodoende weten we nauwelijks meer wat belangrijke markeermomenten zijn. Dat maakt ons nodeloos alleen en slaperig. Terwijl de mens zo verlangt naar bemoediging en opwekking.
Wie trompettert bijvoorbeeld ooit dat je eindelijk volwassen bent? Zou dat niet een hele hoop leed besparen, als ouders een ritueel wisten waarmee ze alle verantwoordelijkheid op een gegeven moment aan hun rijp geworden jong overgaven? Met de warme woorden: Lieverd, zoek het uit.
Mijn moeder gaf me ooit een sok in handen, die ik weer in de handen van mijn ex-vriendje moest duwen met de plechtig uitgesproken tekst: ‘En hier-mee is de kous af!’ Die boodschap begreep hij. Ik had geen kind meer aan hem.
Rituelen, ik mis ze wel. Hoe schud je een boze bui van je af? Waar kun je je aangekoekte zelfbeeld verbranden?
Hoe weet je of je toe bent aan kinderen, of je rijp bent voor het huwelijk? Waarom wel een zwem- en rijdiploma en geen bewijs van begrepen ouderschap? Wat is er tegen de liefdestest als verzekering voor een goed huwelijk? Ik offer mij graag op tot inwijdster. Misschien een leuk televisie-format?
‘ Dames en heren!! Uw onverholen aandacht voorrrr dehuhuh…. Liefdestest! Is dit koppel toe aan het huwelijk? Weten zij wat ware liefde is???? ….Wie wint vandaag het Warme Hart??’
Dat wordt een heel goedkoop programmaatje, want deze buitengewoon goed bekeken liefdestest bestaat uit maar 1 kernvraag:
‘Wanneer was uw geliefde volmaakt in zijn/haar sas? Dat moment, geheel los van u, dat uw hart warm werd omdat u zag dat hij/zij helemaal deed wat hij eigenlijk wou….Ja…neem u tijd…. misschien dat ie even met z’n ouwe mecanodoos speelde?…Nee? Aha dat moment heeft u gemist….jaja, nee dan heb ik het van mijn redakteur…… Wanneer zag u hem/haar…nee, even helemaal los van u….los van wat u er van vond…gewoon om hem/haar zelf…dat hij/zij volkomen blij, gelukkig en op zijn/haar gemak was….Mm, u weet het niet? Dan heeft u niet echt naar uw geliefde gekeken helaas. Gaat heen en zondig niet meer. Blijven oefenen. Volgend jaar krijgt u een herkansing!’
