De volgende versnelling

Men kent dat wel. Beetje dom.
Blijven staren naar letters op papier, terwijl men niets meer waarneemt van dat alles.
De ogen blijven gedisciplineerd doorwandelen, terwijl de gedachten vrij zijn en dus vertrokken.
Als kind hadden we dat al.
Ik zit braaf te koekeloeren naar info op papier over talloze getalenteerde groepen die zondag de Uitmarkt in de kleine zaal van het Concertgebouw gaan verblijden met hun uitzinnige spel.
Die jongelui mag ik ffkes allemaal aankondigen.
Maar nu zie ik een van hun woorden als ‘operatoneel’ aan voor ‘operationeel’.
Scheelt maar een letter, maar duwt een gans andere kant op….Pfffff, dit schiet niet op zeg.
Best gek, de ingekeerde zomer moeten inruilen voor die extraverte Uitmarkt.
Mijn zomerse zachtheid wil nog maar niet aan de ketting en dat wordt nu echt heel erg lastig.
Op het pelgrimnetvlies, en in het fotoalbum van m’n foon, staat nog steeds die naakte Jezus in Brugge.
Bekend als ‘Christus op de koude steen’, wachtend op zijn kruisiging. Mysterieus lang, vaak en wereldwijd duikt dit beeld op, maar nergens in de evangeliën wordt het beschreven.

Hij zit daar maar stillekens in de benedenkapel van de Sint-Basilius te wachten op…. zijn dood? Of op zijn redding? Waar is iedereen?
Wie kent hem niet? En wie heeft geen weet van die koude steen waarop hij zit? Wie heeft antwoord op zijn en onze vragen in de crypte van ons bestaan?
Voor hem heeft Charles Ives waarschijnlijk ooit ‘The Unanswered Question’ gemaakt.
Voor ons dus.
Ik ben zo benieuwd of er op de Uitmarkt lef en ruimte is voor zoiets zachts. Wie durft ons in die volgende versnelling te gooien? Zacht operationeel op het operatoneel.
Zou Zo Zalig Zijn.