De winterreis

Sjonge wat is het koud.
Gelukkig bivakkeer ik vanaf vandaag in een buurt die de winkeldeuren gewoon dicht heeft terwijl ze gewoon open zijn. Ze zijn sowieso heel gewoon.
Als je bij de beddenspecialist je gang wilt gaan, tref je een losse winkeldeur zonder eigenaar.
Ga je vervolgens naar de buurman die handelt in schoonmaakartikelen, die je ook goed kunt gebruiken in het nieuwe onderkomen, dan zegt ie: ‘O Sjon. Die eet ongetwijfeld een broodje aan de overkant.’
Het is de mooiste buurt die ik ken.
Onder de liefste kerk.
In de meest tijdloze zone.
Volgens kunstenaars van eeuwen her in het meest aanbeden licht.
Op het grappigste hoekje.
Wie zou niet op de knieën vallen?
Thuiskomen met wanten aan.