Dit is ons lichaam

Wij zijn geschokt.
En waarom?
Om dat spotje, zoveel is duidelijk.
Een oude dame ontkleedt zich voor ons.
Haar is het om het even.
De mensen die haar dagelijks komen wassen, wisselen voortdurend.
Steeds weer andere vreemden. En vreemde ogen wennen.
Dus ook die van ons.
Met dit spotje klaagt de SP de uitholling van de thuiszorg aan.
Zijn we daar aangedaan om? Vanwege de zorg?
Of omdat we denken dat de SP ongelijk heeft en te ver gaat?
Om die weerloze oude dame die gebruikt wordt misschien?
Daar is weinig reden voor. Zij is een actrice. Ik wou eerst schrijven:
mooie actrice. Maar tegenwoordig zeggen we: Je kunt zien dat ze vroeger mooi geweest is.
Waarom zijn we dan zo geschokt?
Slaan we soms uit ons lood om het doorleefde lichaam?
Want alle vlees boven die van een peuter is bijkans bedorven voor ons bedorven oog.
Ook al hebben we het niet door: er is geen foto met mensenvlees meer die niet gefotoshopt is. Of anders is het model bij de plastisch chirurg geweest.
Ik kan het weten. Zelfs de meest onschuldige televisiefoto met mijn zojuist opgekomen pukkel wordt ongevraagd geretoucheerd.
Nooit zien wij meer echt vlees. Niet in meisjes- en ook niet in jongensblaadjes.
Dus een filmpje met onze ware naaktheid komt bij ons binnen.
Zij is nu eindelijk vlees van ons vlees, been van ons gebeente.
Dat is niet erg.
Wat wel erg is, dat er inmiddels generaties opgroeien, die de weg van alle vlees niet meer kennen.
Die lopen het risico op hun lang verwachte huwelijksnacht geschokt te raken over de weerloze, nooit gefantaseerde naaktheid van de geliefde. Daar zijn wij allen schuldig aan. Omdat we ons vlees verraden hebben. Hoe schokkend is dat?
Is dat waarom we dit filmpje ondragelijk vinden?