Ellek nadeel
‘De chinezen zijn mijn grootste leraren’, zegt de verbannen Dalai Lama.
Mandela denkt precies zo over zijn kwelgeesten. Na jarenlange gevangenschap bedankte hij zijn bewakers met een warme handdruk. De mannen die met regelmaat over hem heen hadden ge-urineerd.
In dit aardse koninkrijk lopen momenteel wonderlijke wezens rond. Toevallig ben ik er zo een tegen het lijf gelopen. Het is Sogyal Rinpoche, de schrijver van Het Tibetaanse boek van leven en sterven.
Als tibetventje en leerling van vele grote meesters had hij al de wens om naar ons westen te verhuizen. Om onze geest te snappen. Met dat doel studeerde hij vergelijkende godsdienstwetenschappen in Londen. En was daarnaast vertaler van onder andere de Dalai Lama, de wijze die uit dezelfde levende spirituele overdrachtslijn stamt. En door zijn humor, charisma, wijsheid, maar bovenal zijn grenzeloze liefde heb ik van deze Rinpoche mijn eigen lieve speelgoed weer teruggekregen. Geheeld en wel.
Want Rinpoche praat zo warm en gul over mijn Jezus en mijn bijbel, dat ik mijn eigen erfgoed nog beter vatten kan. Bovendien sms ik zijn kostelijke one-liners naar huis als ik bij hem op bezoek ben. Dan liggen ze daar ook weer een paar dagen dubbel: -Anderen zijn belangrijker dan jij…want daar zijn er meer van. -Haast maakt je niet sneller maar ongeduldiger.
-Mensen die hun onvermogen wijten aan hun slechte jeugd zijn als hen die dorstig wachten bij een afgesloten kraan, terwijl de rivier achter hen raast.
-Kijk naar je slechte eigenschappen als een liefdevolle oude man naar zijn ketende kleinzoon.
-Wie te veel zijn wonden likt, houdt ze open.
Afijn, zo kun je natuurlijk blijven door smsen, maar dat wordt hartstikke duur natuurlijk. Fijn dat er internet is. Waarop ik trots kan tonen wat courage vermag. Want Sogyal Rinpoche heeft nu onder meer een spiritueel zorgcentrum gesticht in Ierland. Waar mensen, ongeachte hun geloof, leven of ziekte in alle vrede sterven kunnen. Omgeven door hun familie. Hoe lang het ook duurt. Om wie het ook gaat.
En de president van Ierland heeft het inmiddels ook begrepen. De wereld wrijft langzaam zijn ogen uit. Hoe ironisch het ook is: Juist door de chinese aanval op Tibet en de exodus van een eeuwenoude spirituele traditie, is er nog meer liefde over de aardbol verspreid. Want anders was die antieke schat gewoon achter onherbergzame Tibetaanse bergen verborgen gebleven. Dus elluk nadeel heb z’n voordeel.
