Goed fout
‘Dat heeft toch geen zin!’
‘Ik wist niet dat je zo naief was.’
Kreunbetuigingen om het feit dat ik een van de initiatiefnemers ben van www.benoemenenbouwen.nl.
Ja, wat bezielt me? Ik maak me tenslotte helemaal niet zo’n zorgen om de integratie van deze en gene.
Of zou t komen omdat Doekle Terpstra zelf belde en zijn telefonische ronselarij voor z’n witte elitie-bende van een indrukwekkende voortvarendheid getuigt? Zeer leerzaam gesprekje.
Of is het omdat deze gereformeerde jongen ontzettend leuke grapjes weet over gereformeerd-vrijgemaakte meisjes?
Mneu, dat kan het niet zijn.
Nee, het is dat ik zo nieuwsgierig ben naar dat wat allang bestaat maar vrijwel nooit op de treurbuis komt. Graag steek ik wat deze kwestie betreft mijn neus in andermans zaken. Zeker als het om muziek gaat. Er zijn al zoveel cross-overs in Muziekland….die muzikanten lachen zich suf om onze vermeende crisis. Op het Amsterdamse conservatorium bijvoorbeeld is het al jaren heel gewoon dat de Turkse studenten hun vaderlandklanken vermengen met onze vaalgeworden ruitbroekjazz. Ik speur graag naar meer van dat soort artistieke vanzelfsprekendheden. Blijk ik zomaar ineens een nieuwe verzamelhobby te bezitten. Omdat er al zoveel spannende voorbeelden in m’n verzamelalbumpje zitten:
Het Irak Symfonie Orkest, bestaande uit alle mogelijke kleuren, rangen en geloven, speelt onverstoorbaar illegaal door. Concerten worden via smsjes aangekondigd, zodat volle ondergrondse zalen als 1 man om Chopin zitten te huilen.
Onze eigen tenor Marcel Beekman is net terug uit Iran waar hij les gaf in duitse en franse barokaria’s om vervolgens door de piloten op zijn terugvlucht te worden beklopt en bezongen.
Wat te denken van de joodse sterviolist Isaac Stern die in 1991 zijn d-mineur-partita van Bach in Jeruzalem bleef doorspelen tijdens de luchtaanval van Irak. Zijn in avondkledij gestoken witte eilite-publiek bleef dus luisteren en zette kalm de gasmaskers op.
Affijn. Ik heb een geweldige nieuwe liefhebberette, thanks to de gereformeerde Terpstra: Speuren naar vanzelfsprekende overvloeiende integratie van creativiteit. Met als doel? Dat er ooit een dag aanbreekt dat iedereen zijn stiekeme lol moet beamen voor dat hele foute liedje van Tom Jones. Gaan we lekker allemaal dansen. Zorg ik voor ijsjes.