Het elfde woord

Wij mogen tot en met 10 december weer uit tien nieuwe woorden kiezen en zo stemmen op het Van Dale-woord van dit jaar:
Balansbandje, bestuursobesitas, daggeren, dreigtweet, gedoogregering, knetterrechts, knoflookcrisis, oliewolk, schandaaltreffer en talententelevisie.
En dit jaar is de lijst uitgebreid met publieksnomimaties die ingedeeld zijn in vijf categorieen.
Wat mij betreft springt van die publiekslijst, in de categorie Lifestyle, het woord Dakevangelist eruit.

Maar na rijp beraad met mijn taligste vriend, willen wij nog graag een woord toevoegen: Ontschaving.
Hij denkt dan meteen aan de steeds hilarischer wordende knokploeg van Wilders, aan de zorg die zijn stokoude moedertje niet krijgt. En aan de leerlingen die filmpjes van hun huilende kapot gepeste leraren als amusement op Youtube zetten.
Wij zijn ons gaan ontschaven in Jesu lijden groot. Terwijl het nog kerst worden moet.
Maar ikzelf zin stiekem op een woord dat ook nog nooit geklonken heeft.
Een woord dat weet heeft van het feit dat wereldkwesties inmiddels binnenlandse zaken zijn geworden. Een woord dat het volgende inzicht uit weet te drukken:
Hoe aanzienlijker het sociale engagement en de vrijwillige inzet, des te groter het geluk van de burgers.
Het is een woord dat een combinatie is van levenslol, wijsheid en compassie.
Wie het weet heeft gewonnen.
Inzendingen graag voor het te laat is.