Het verwenjaar
Niet te geloven, het kabinet is gevallen!
Ik wou net een knusse mijmering beginnen over de verwendag voor gepeste kinderen. Dat me dat bericht gisteren zo ontroerde.
Een beeldschone vriendin vertelde me net dat zij vroeger gepest werd. Hoe mooi en slim ze ook was. Of misschien juist daarom?
We memoreerden dat we een geschiedenisleraar hadden die Wilders heette. Dat de mooiste jongen van de klas de naam Balkenende droeg. Inderdaad een neef van. En dat zijn kleine broertje een tijdje in ons gezin woonde wegens ingewikkeldheden in zijn ouderlijk huis.
Maar nu is het kabinet gevallen. En sinds jaren maak ik me ernstig zorgen. Dat doe ik samen met Peter R. de Vries, die ik mocht interviewen voor Broadcastmagazine. Hij maakte zich kwaad over Wilders ‘kopvoddentax’ en werd vervolgens bedreigd door de aanhang van de PVV-voorman. De Vries is wel wat gewend, maar ondanks dat is hij geschrokken van de briesende verongelijktheid van deze lieden. Hij vraagt zich af waarom mensen blijven denken dat hun leven veranderen kan door een politicus, in plaats dat ze zelf in actie komen om het eigen lot in de kraag te vatten.
Plotseling ben ik mijn goede vriend Relativering uit het oog verloren en staar droevig naar de reacties die de lezers van de Telegraafwebsite dag in dag uit spuien. Het lijkt wel of dit land barst van de verongelijkten en gepesten. Wat is daarvan de consequentie nu het kabinet gevallen is? Die verwendag voor gepeste kinderen…laten we daar een jaar van maken. Laten we in 2010 iedereen die aai en knuffel tekort is gekomen oneindig in de watten leggen met muziek en lieve woorden. Laten we pleeggezinnetje spelen voor allen die verhard en gekwetst zijn. Want anders…pfff…
1 reactie op
Een verwendag waaruit zal blijken dat er met liefde en respect voor elkaar heel veel meer te bereiken valt, daar ben ik wel van overtuigd en wellicht als de verharden en gepesten onder ons daarmee kennismaken, valt er hopelijk wat te bereiken, gelukkig zijn er mensen genoeg die het goede met iedereen voor hebben, je hoort deze mensen vaak niet, zij doen hun goede werk vaak in stilte, maar zij zorgen wel voor hoop in die harde wereld.