Hete hangtaboes
Wat een verwarrende vriendenkring, als je ’t goed nagaat.
De een meldt zojuist dat de ChristenUnie nu voorgoed voor hem heeft afgedaan, omdat die partij volgens hem geen enkele Bijbelse grondslag meer durft te noemen. Vandaar dat hij nu op Wilders heeft gestemd.
Huh?
Een ander mailt:
‘Ik heb Wilders gebeld dat ik wel minister van emigratie wil worden in zijn kabinet. Kan ik iedereen het land uit helpen die in zo’n Nederland niet meer wil blijven wonen. Hij vond ’t leuk te horen dat ik in Venlo geboren ben en heeft me het adres van zijn kapper gegeven, als eerste stap naar een zinvol sollicitatiegesprek. Dus er is hoop.’
Hihi.
De ene helft van de naasten maakt zich zorgen, de andere helft voelt onbehagen en zich onveilig. Ik ben weer een zwevende kiezer en weet niet welke van de twee groeperingen ik dienen zal.
Onbehagen? Onveiligheid? Zijn dat die gevoelens die Rita Verdonk in haar campagnefilmpje zo weergaloos doddig heeft weten te benoemen?
En zorgen? Maak ik me zorgen? Sinds gisteravond ineens niet meer. We kunnen inderdaad niet meer om de ontevredenen heen en dat schijnt goed te zijn, want die mogen nooit veronachtzaamd worden. Schijnt gevaarijk te zijn. Dus geef de PVV het Haagse podium. Ik verheug me nu al op verongelijkte kamerleden. Met een beetje geluk krijgen we Jacobse & Van Es weer terug. En hun hete hangtaboes.
2 reacties op
Wilders is het product van een jarenlang lichtzinnig immigratiebeleid. Ik ken een bijstandsmoeder en een chinese immigrante die allebei op Wilders hebben gestemd. En zij doen dat ieder vanuit zo hun eigen ervaring met immigranten. Dichtbij de zelfkant is het perspectief op de wereld vaak merkwaardig realistisch.
Ik ben blij dat er tenmiste nog programma’s worden gemaakt die ergens over gaan. Dank je wel Annemiek; een verademing in een zee van oppervlakkigheid. Interviews met werkelijke aandacht zijn dungezaaid;
ik geniet ervan.
Een zwevende gelovige