Laatste dingen

Vroeger maakte je vlak voor de grote vakantie je kastje leeg. Mijn collega’s/kamergenoten doen dat nog steeds. Misschien dat ik me daarom zo nostalgisch voel. Ontroerende brieven, bijna niet te beantwoorden mails, opnamebanden en researchverslagen van Vermoedengasten gaan door de ijverige redactiehanden, terwijl die twee elkaar zonder onderbreking op de hoogte houden van hun bevindingen en beslissingen. Ik loop even de deur uit, omdat een vriendin daar haar lever moet bevrijden van de man die ze naar haar gevoel zo tevergeefs lang op zijn hart heeft geklopt. We slenteren door lanen vol weelderig lover en staan ineens oog in oog met een merkwaardig bordje op een levensgroot groen depot.

Lever ‘m daar maar af. We gieren er om.
Terug naar de redactiemeisjes. Er komt een vakantieberichtje binnen dat kinderen een totaal onderkoelde, overstuurde kat in een gesloten vuilniszak hebben gevonden. Pffff.
Vroeger mocht je kiezen of je vlak voor de vakantie voor je zelf wilde lezen of nog even zou gaan handwerken. Toen wist ik het wel, maar nu zou ik toch voor het haakwerkje hebben gekozen.
Hoewel? In de mail wordt bevestigd dat de Nachtzoen vanaf aanstaande woensdag iedere woensdagochtend op Nederland 2 te zien is deze zomer. En ’s avonds gaat het nachtelijke zoenen tot en met eind augustus op dezelfde zender door.
Leuk nieuws.
De meisjes kwetteren door. Over wie ze de beste gast van het afgelopen seizoen vonden. Zij bereiden zich tenminste terdege voor op de Grote Vergadering straks.
Hoewel? Een van de twee houdt het niet meer uit en hijgt dat we over een half uurtje terug zijn. Precies op tijd voor de Grote Vergadering. Ze propt me in haar auto en scheurt ons naar de pastorie die nu verbouwd wordt en waar haar man na de zomer dominee zal zijn. Ik val uit de auto, zo mooi is het vierkante pand dat beslist mijn droomhuis was en is. En dan dat dorpske en die beeldige kerk!!

Mijn collega stelt monter voor dat ik een advertentie zet, op zoek naar ook zo’n pastorie, waarbij ik de bewonende dominee er gul dan wel dankbaar bij neem.
We scheuren alweer, terwijl zij mijmerend op haar schreden terugkeert. Toch niet zo’n goed plan, vindt ze, omdat zij dan met die onmogelijke mails zit opgescheept.
Net op tijd terug. Met rode hoofden. Alsof we het afgelopen uur Apekooi hadden.
Op de Grote Vergadering beslissen we dat het Vermoeden na de zomer een heel spannende doorstart krijgt. Vol schoonheid, symboliek en nog meer emotie.
Het is net alsof de hoofdonderwijzer hiermee het gebed voor de grote vakantie heeft volbracht. Amen.
Nu houd ik het niet langer uit. Op naar de winkel. In vijf minuten heb ik een tentje, kookspullen, slaapzak , matje en gasfles aan de haak geslagen. Met gevaar voor ieders leven hang ik het om en over de fiets en voel me weer tien.