Lege handen
Deze afgelopen dagen zijn gesleten in een kloosterretraite.
Met achttien vrouwen.
Ik wist niet dat ik het in me had om deze confessie bij elkaar te durven typen.
Als ik het hier en daar bij goede (mannen)vrienden meldde, werd er wat afkeurend gesnoven:
‘Op een gezonde werkvloer horen mannen en vrouwen zich te mengen. Dus nodig ook heren in dat klooster uit.’
-Lieverd, ik leef enorm op van mannen op mijn werkvloer. Maar daar gaat het hier niet om, zei ik dan.
Veel kloosterretraitevrouwen bleken zich bij nader inzien ook snuifschuldig te hebben gemaakt met blauw aanlopende vooroordelen als: ‘Beetje tussen de wijven gaan zitten zeker.’
En ja, mannen zijn ook zelden te porren voor alleen al de fantasie over een paar daagjes onder mekaar.
Maar toevallig heb ik onlangs zo’n roedel mogen treffen die het wel heeft aangedurfd. Stuk voor stuk individuen die bij voorbaat gruwden van afgrijzen voor….sja, voor wat ook alweer? Want na afloop van hun heilig mannensamenzijn waren ze zonder uitzondering blij en licht. Jongensachtig vol verwachting. Van hun macho-hopman heb ik gehoord dat er ook vrijmoedig en ontroerend over seksualiteit is gesproken. Uiteraard afgewisseld met foute moppen.
Een samenzijn dat ondenkbaar was geweest met vrouwen erbij.
Maar nu waren wij dus, die wijven.
Wij hebben gedanst en gezongen. De dans op Gabriëlla’s Song uit de film As it is in heaven zorgde voor natte wangen. Soms werden we stil. Ook vielen er wijze woorden. We namen risico’s en vertrouwden elkaar wonderbaarlijk snel.
Schaamteloos volmondig te durven voelen dat we mannen en vrouwen zijn, met liefde voor elkaar, maar met ook die wezenlijke verschillen. Is dat misschien de nieuwe emancipatie?
Die zachte krachten van mijn zojuist ontdekte zusters zal ik nooit meer vergeten. In ieder geval is mij weer heel duidelijk geworden dat ik een meisje ben. Weliswaar zo’n stoere. Maar toch een meisje. En later wil ik een dappere krijger worden. Maar wel met lege handen.
3 reacties op
Hallo Annemiek,
Wat fijn dat het goed was!
En wat had ik er graag bij willen zijn!!
Ik snap niet dat ik de aankondigingsbrief gemist heb en me daardoor niet aangemeld; zegt dus wel wat over hoe ik mezelf soms kwijt ben.
Ik hoop dat er nog eens een kans komt om in Huissen in retraite te gaan.
Een hartelijke groet,
Nelly van Haren
Lieve Annemiek,
Zal ik je dan maar vertellen dat je geen krijger meer hoeft te worden maar dat je er al een bent en wat een mooie.
Met veel krijgers moed beginnen aan een vrouwen-ding in een klooster en het ook nog formidabel doen. Wijze wijsheden en onwijsheden delen in alle vertrouwen onder zachte druk van een serene ondervraging.
Pluim! ….. ik weet het zeker dat de Sint je zal belonen met pepernoten.
Nogmaals dank je wel en wie weet tot ziens,
Annieta Spanninga
12-11-2010 Voor Annemieke
Echt
Waar ogen echt zien
woorden echt spreken
oren werkelijk horen
handen echt voelen
kan ik zijn
om mij heen
is het vaak zo anders
en val ik in het gat
in mij
vergeefs zoek ik
armen werkelijk om mij heen
onverwacht ontmoeten
stralend stromen,
wie ik nog niet was
in lied, in dans
soms echt
mag zijn.
Gerrie v.d. Sluis- 1990
Dank wie je bent, prachtvrouw!
wijze-vrouwen