Mail voor de lachende lama

Heeft u even? Je wordt misleid waar je bijstaat. Niet het woord belazerd gebruiken. Dat doet een monnikje niet. Maarre..nog even over dat vasten en afzien en zo…dat is heel anders dan ze altijd zeiden. Namelijk dat het verschrikkelijk moeilijk en saai zou zijn. En dat het voor slome duikelaars is met wie toch al geen lolletje te beleven was.
Of dacht ik dat zelf?
In elk geval..m’n eerste angstje dat ik geen slome wou zijn, dat werd als eerste weggehoond toen ik de stekker uit de aangekoekte aannames trok. Zelden zoiets opwindends beleefd. Ik ga zelfs mensen die ‘aaah wat ben je flauw’ zeggen als ik geen wijn wil gewoon uit m’n balboekje schrappen. Boekje is toch al veel te vol. 
Pfff, weet u wat er gebeurt als je even geen onmiddellijke toevlucht neemt tot bellen, roken, drinken, zoenen, werken en aandacht trekken als je kwaad, verdrietig, geërgerd, verliefd of heel erg angstig bent? Ja natuurlijk weet u dat, sorry hoor. Maar dan gebeurt er niets! Gewoon helemaal niets. Behalve dan dat je het allemaal aan je voorbij ziet trekken: woede, angst, verliefdheid, ergernis. En dat je niet meer weet of je honger hebt of zin in een sigaret of een kus of in een wijntje. En dat je nauwelijks snapt of dat tussen je oren zit of in je knorrende maag. Dan kijk je er maar een beetje naar en wordt je gewoon die grootvader op een bankje die naar z’n ketende kleinkind lacht op de schommel daar even verderop. Dan snap je dat al die gevoelens en verhalen golven zijn in de zee die allemaal weer verdwijnen in het kalme water. De zee bevrijdt zichzelf. Waarom heeft niemand me dat eerder verteld? Of heb ik niet geluisterd?
Maar de angst groeit nu ook naarmate ik steeds sterker voel dat wat onder die verhalen en emoties zit voor dit leven van wezenlijk belang is, en tegelijk voel ik een mate van bevrijding. Al het andere waarop ik leun, stort als een kaartenhuis in elkaar.
In ieder geval zie ik overal de humor meer van in. 
Aaaah, bedoelt u dat altijd als u giechelend zegt: ‘Take this very seriously. With humor!’
Zal ik doen. Bedankt voor de Palmzondagtip. Die gaat eigenlijk over hetzelfde (het lijden tegemoet op een ezeltje) , maar u heeft op een katholieke school gezeten ondanks uw Tibetaanse achtergrond, dus u zult het wel snappen. 
Ineens vat ik uw laatste berichtje: ‘ Because there is understanding, there is forgiveness.’ Omdat er begrip in ons is, als die kalme onverstoorbare zee die zijn woeste golven glimlachend gadeslaat, de liefdevolle grootvader, onze ‘ground’, 
daarom is er vergeving.
Straks krijg ik weer allemaal mensen op m’n dak die heel graag willen dat er alleen vergeving van boven komt, maar dan gaat u weer zo giechelen en zegt dat dat hetzelfde is. Maar dat is zeer diepzinnig, geheim dogzchen-onderricht. Dat hoeven we nu nog niet te leren. Ik heb m’n handen al vol nu. Dank daarvoor.