Maskers

Hij hangt weer. Oudkerk. Zijn masker is al lang en voorgoed gevallen. Er bleef een naakt mens over. Dat kunnen maar weinigen hem nazeggen.Maar blijkbaar was dat niet genoeg. Nu roept zijn nieuwe lectorschap waar hij zo fris en fijn aan wil beginnen ‘afschuw’ op. Afschuw nog wel.
Maar onkruid vergaat niet. Aan de telefoon zegt hij dat onze afspraak gewoon door gaat. Dan moet ik me haasten. Met mijn niet afgeschminkte tvkop prop ik mn spullen in de geleaste Greenwheel-auto. Net een interview gehad met Bennie Jolink. Wat een leuke man. Zo anders dan we hem dachten te kennen. Zoveel verrassender, veelzijdiger, artistieker, spiritueler en zachter dan we ons konden permitteren te zien. Het masker dat we hem hadden toebedacht is ook onvermijdelijk gebarsten. En ook dat ging niet zonder slag of stoot. Voor wie ogen heeft en kijken wil, kwam daarachter een Mens tevoorschijn . Kan ik nog lang over mijmeren, maar geen tijd.
In mn verantwoorde groene leasebak zie ik dat mn voorganger een lege tank heeft achtergelaten. Bovendien kleeft er vruchtensap -of mogelijk nog iets ergers- aan de voorstoelen. Dat mag zeker allemaal wel. Anoniem durven we wel met z’n allen. Rugnummers worden zelden achtergelaten na laffe of liefdeloze daden. Laat staan gebroken maskers.
Als ik afreken achter de pompbalie, kijkt de kassaman mij onderzoekend aan. Ineens zegt hij:
’21 oktober!’
Sorry?
’21 oktober’ zegt hij weer. Op z’n naambordje staat André.
‘André, wat maak je me nou! dat is m’n geboortedag. Wie zijt gij?’ Je kunt niet onbekend genoeg aan achterdocht beginnen.
‘Mijn hobby is bekende mensen verbinden met hun geboortedatum.’ Bekende mensen? Ik?
Ineens realiseer ik me hoe opgedirkt ik eruit moet zien met die vele schmink. Mijn tvmasker is nog op.
‘Heb je een doekje?’
Ja hoor. André reikt me een tissue aan en kijkt verbijsterd toe hoe ik m’n masker verwijder.
‘Verrek, je bent het niet!’.
Vertwijfeld verlaat ik het pand. Ben ik het nu wel of niet? Ben jij jij met of zonder masker? Enne…wie mag daar achter komen?