Naderende lente

Op zoek naar Jouw Gezicht

Al vanaf mijn eerste levensdagen
ben ik op zoek geweest naar jouw gezicht.
Vandaag mocht ik het aanschouwen.

Vandaag zag ik de charme,
de schoonheid,
de onbeschrijflijke gratie
van het gezicht

waarnaar ik op zoek was.

Vandaag heb ik jou gevonden,
en degenen die mij
gisteren nog uitlachten en beschimpten,
hebben er nu spijt van dat zij niet hetzelfde
zochten als ik.

Je onbeschrijflijke schoonheid
heeft me volkomen overweldigd.
Ik kom ogen te kort
om je ten volle te zien.

Mijn hart heeft gebrand van verlangen
en is altijd op zoek geweest
naar de wonderbaarlijke schoonheid
die ik nu mag aanschouwen.

Ik schroom om
deze liefde menselijk te noemen
en heb te veel ontzag voor God
om haar als goddelijk te bestempelen.

Jouw zoetgeurende adem
is als de ochtendwind
over deze stille tuin neergedaald.
Jij hebt mij nieuw leven ingeblazen.
Ik ben in jouw zonneschijn,
maar ook in jouw schaduw veranderd.

Mijn ziel jubelt van extase.
Ik ben tot in al mijn vezels
verliefd op jou.
Jouw schittering
heeft mijn hart in vlam gezet
en doet hemel en aarde
voor mij stralen.

De pijl van mijn liefde
heeft zijn doel bereikt.
Ik ben het huis van genade binnengegaan
en mijn hart
is in een gebedsruimte veranderd.

Mohamed (D)Jalal ad-Din Balkhi Rumi (1207-1273)