Nu het over is

Ik zwaai nog even naar je. Niet al te opzichtig natuurlijk. Je verdwijnt met een ongelooooofelijke rotgang uit mijn zicht. Op het nippertje heb ik de vleugelboot gehaald. Echt een kwestie van twee seconden. Zonder dollen.
Zo moeizaam was ons losrukken. En nu laat ik je achter. De tranen lopen over mn wangen. Wat is er aan de hand dametje, vraagt de oude man naast mij. Niks hoor, die zee he, die gaat zichzelf te hoog. Die spat maar een beetje in mn gezicht.
Was het een vakantieliefde? Geen idee, want daar heb ik geen eerdere ervaring mee. Maar het was vrij kort en buitengewoon hevig, zoveel is zeker.
Zo hebben we samen bijvoorbeeld verschrikkelijk gelachen. Vanochtend nog, op de meest heilige plek van dit vakantieoord. Daar was een priester aan het stofzuigen. Het minst heilige deel liet hij aan zn hulpje over, maar daar achter het voorhang, waar hij alleen mocht komen, daar rukte hij de stofzuigslang uit de handen van zn hulpje. Hij liet de slang alle hoeken van het heilige zien en ging daarbij ongelofelijk te keer. Er was geen woord grieks bij. Ik kon het namelijk bijna verstaan. Het klonk alsof deze priester na zes jaar spreekverbod even iets mocht zeggen en totaal overstuur gilde: ‘ Heeft er hieieier iemand vuur????’ We lagen dubbel.
Wat een vertoning, midden in de heilige grot waar Johannes zijn openbaringen kreeg. Ergeren had geen zin. De werkelijkhied maar gewoon laten komen zoals hij zich aandiende, dat was het beste. Dat vond jij ook. Ook al was dat in de vorm van een fonkelnieuwe stofzuiger en een woedende priester in het zwart.
Ja wat hebben we gelachen. En vooral ook stil bijeen gezeten. Wat veranderde je mooie doorgroefde gezicht voortdurend door dat griekse zonlicht en die vreemde noorderwind. Jij bent mijn geheime, zo stille geliefde. Jij bent mij als dat Lief waarover Ruud Lubbers het heeft, aanstaande zondag in Het Vermoeden.
Ik moet je voortaan een beetje verbergen voor de wereld. Je bent niet goed uit te leggen namelijk. Je bent ook een beetje om te lachen. En om te huilen. Je bent geheimzinnig echt en nu al ver weg. Ik zie nog een omfloerste glimp van je. Patmos, ik hou van je.