Oral history
Een bekende schrijver zegt dat de werkelijkheid te absurd is om die te beschrijven. Men zou je niet geloven. Fortuinlijker is de boel bij elkaar te fantaseren. Hem heeft het bepaald geen windeieren gelegd.
Mijn grootmoeder maakte dagelijks ook zulke onwaarschijnlijke dingen mee, dat zij er gaandeweg maar het zwijgen toe is gaan doen.
Ik vertoon haar trekjes.
Ik heb dit afgelopen weekend een enorme roze olifant ontmoet.
Gelukkig waren er twee zeer betrouwbare getuigen bij. Die hebben de viervoetige ook waargenomen. Anders was ik in zelftwijfel verstikt.
Toch valt er geen zinnig woord over deze roze olifant te zeggen.
En dat is jammer.
Het is als na sommige dromen. Die kunnen zo gecompliceerd zijn, dat je bij het ontwaken wel weet hebt van de zwaarte ervan, maar niet wat je ermee moet, laat staan hoe je het zou kunnen delen met een ander levend schepsel.
Wat een geluk dat er muziek bestaat en dat het met ons doet en praat.
Met mijn rijpe concertvriend zit ik weer genadig in het Concertgebouw.
Mendelssohn, Schumann, Dvorak.
Hij is misschien de laatst levende die in staat is uit te drukken wat er ooit gebeurd is in dit land.
Dat wat eigenlijk met geen pen is te beschrijven. Hij heeft dat toch gedaan.
