Over water
Ja, wat monniken die terug komen van heel lang weg geweest zeggen blijkt proefondervindelijk waar. Een kloosterverblijf betekent hard werken. Van de vroege morgen tot vlak voor bedtijd in de weer zijn. Toch, of misschien juist daarom is er geen afleiding. Ik mag het aan den lijve ondervinden. Bijna twee weken zonder onderbreking spiritueel onderricht ontvangen en bidden. Pas als het begint te schemeren kan ik terug naar mijn grot. Een weldadig koele ruimte met enorm dikke muren, waar via het enige raampje elke avond een poesje me begroeten komt. Er is geen internet- of foonbereik. Er is geen optie dan eenvoudig worden. Ik waan me Fransiscus zelve. Alleen gelaten met een dier, steeds weerlozer en stiller wordend.
Steeds weer het donkere dal tegemoet, in mijn autootje de berg af richting mijn grot, met in de cd-speler het lied Over water van Jeroen Zijlstra. Merkwaardig, onuitlegbaar en onvergetelijk hoe twee tradities zich avond aan avond aaneenvlechten, als een zegen uit de hemel.
Niemand kan op water lopen
Niemand heeft de zee zo lief
Niemand komt op eigen kracht zijn angst te boven
Niemand wil de zee beproeven
Niemand die er heil in ziet
Niemand wil er in haar zeggingskracht geloven
Wil je toch jouw angst beheersen
Wil je op het water staan
Weet dan waar je ooit in bent begonnen
Je bent begonnen in het water
En beseft pas veel later
Dat je daar de zee al eens hebt overwonnen
In de luwte schuilt de waarheid
In de schaduw wacht het licht
In de stilte gaan je oren open
In de moeite van het wachten
Ligt de ruimte vind je moed
In het donker gaan je ogen open
Zie je het pas goed
Iemand kon de zee kalmeren
Iemand nam de zee voor lief
Hij liep vooruit op onze stoutste dromen
Jij wilt ook die kunst beheersen
Jij wilt ook op water staan
Maar je bent verblind van angst nooit ver gekomen
Iemand heeft de zee begrepen
Iemand heeft jouw angst verstaan
Iemand is er uit de chaos opgedoken
Hij dorst te lopen op het water
Door die ene wist men later
Dat in diepe nood een hand wordt uitgestoken
Anna Suzanna
Loop naar mij toe
Kom over ’t water
Jij weet best wel hoe
Anna Suzanna
Kom,durf het aan
Ik zal je zeggen
Hoe je op kunt staan
In de luwte schuilt de waarheid
In de schaduw wacht het licht
Na de stilte zijn je oren open
Na de moeite van het wachten
Vind je ruimte, vind je moed
Kun je rustig op het water lopen
Zie je het pas goed


Zo’n prachtig lied.. Dat me raakt, telkens opnieuw, zonder dat ik daar precies de vinger op kan leggen waarom. Een wondertje… Ik wens je een wonderschone tijd met jezelf.
Badend in het water,
badend in het licht.
Verfrissend en verlicht.
Voorbij het denken ,
in dit licht,
zijn tegenstellingen ,
goed of slecht,
een produkt van het denken,
niet goed of slecht.
Een mooie dag,groet Jaap .
Het danst – zowel je tekst/beleving als het lied – intens, rustig, van binnen naar buiten en weer terug: mooi!