Pasen 2008
Jij die in mij woont
met de kracht als van een opspuitende bronwel,
vol sprankelend, leven gevend water.
Ik heb het –tot mijn schade en schande-
klaar gekregen
(wie laat nu het meest vrij?)
om jaar na jaar stenen te verzamelen
en daarmee die bronwel
in mij te begraven onder puin en gruis
en eigen drukdoenerij.
Ik moet Jou weer opgraven in mij,
opdelven in mijn diepste diep, het schilderijtje van mijn wezen,
mijn gelaat grondig laten restaureren
van jarenlang vuil.
Jij hebt er Jou gezicht in uitgetekend,
daar waar Jij verblijf houdt,
diep in mij.
Wanneer krijg jij het klaar
om Jouw beeltenis in mijn wezen
weer van blijdschap te laten stralen
in dat verfrissend, opspattend bronwater,
daar diep, heel diep
in mij verborgen?
Kom, trek me naar binnen,
blijf kloppen aan de poort
want ook mijn oren zijn doof geworden,
blijf schijnen in de nacht
want de blindheid van mijn ogen is totaal.
Kom, delf op mijn ware gelaat,
maak mij mooi, maak van mij Jouw liefste mens,
ik kan niet meer zonder Jou,
Jij die woont in mij, opborrelde Minne
-kracht wassend water dat leven doet.
Kom. Leef Je uit in mij.
Jan van Ruusbroec, de Wonderbare, 1293-1381, geldt als een van de grootste mystici van de zuidelijke Nederlanden.
