Schrijveretten
Tante Post doet het niet. Meerdere enveloppen die ik onlangs in de brievenbus stopte zijn nooit aangekomen.
Daar krijg je rare bedenksels van. Over boze postbodes die de te bezorgen vracht in hun schuur oppotten. Soms lees je daar weleens over.
Maar je weet het niet. Er blijven zoveel letters in het ongewisse.
Het ganse hemelrond is tegenwoordig zwaar van hangende, vliegende of mislukte smsjes, mails, voicemail- en twitterkreten.
Soms komen ze zelfs bij de verkeerde ontvanger terecht.
Daarom willen vele zendenden, door pek en veren grijs geworden, dat hun boodschappen na lezing onmiddellijk gewist worden.
Je uiten wordt steeds linker.
Terwijl ik vroeger de dagboek- en kastslotjes al wantrouwde en nooit een groot memoretteschrijfster ben geworden.
Dus een boek samenstellen uit digitale beweersels, voortgebracht op deze site, is een nieuw en schaamtevol genoegen.
Kreten blijken vaak de tand des tijd niet te doorstaan.
Vandaar dat je helemaal link moet uitkijken als je een rouwadvertentie of, nog enger, een grafsteen moet ontwerpen.
Veel teksten worden leugens: ‘We zullen je nooit vergeten’. Evidente nonsens. Binnen de kortste keren lig je er geheugenloos naast.
Tot tien tellen is ook geen luxe bij klaagmuren, bidbomen en kerkhoekjes-met-wensenboek.
Allemachtig, als je de staat van de mensheid daaruit toch zou moeten aflezen…
Pffff…Naast die paar gebeden voor het heil van alle wezens, treft men daar voornamelijk kleinzielig geschrei aan. Zou de Grote Ontvanger het allemaal echt nog ter harte nemen?
En hoe zit dat met onszelf? Waarom maken we aantekeningen van lessen en leven? Kijken we er ooit weer in? Of zadelen we slechts wat nageslacht op? Gevalletje leukvoorlater….
Rare hobby eigenlijk. Zeker als je ook nog eens digitaal kaatst.
Dan kun je steeds diverse ballen verwachten. Maar juist dat heeft wat.
Zo zegt iemand over mijn recente Bidden en Werken, dat juist werken het bidden is. Een ander beweert dat Benedictus die regel van ‘Bid en Werk’ ook had ingesteld omdat bidden en werken een gezond en menselijk evenwicht biedt.
En Albert Einstein voegt ook iets toe. Postuum weliswaar. Maar net zo welkom.
Thanks to het geschreven woord:
‘Bidden verandert de wereld niet, maar
bidden verandert de mens.
En de mens verandert de wereld.’



Ja, mogelijk dat teksten de tands des tijds niet doorstaan. Maar de daardoor gewekte liefde, houdt heel lang stand. Kom maar op met dat boek! X