Schuitje varen
Wat is die Beverwijkse bazaar geweldig. Allemaal speelse kooplui, –lees: uitgelaten kinderen- die ooit over de einden der aarde verspreid waren en nu in hetzelfde schuitje zitten. Een wollig scheepke onder Jezus, Mohammeds, Shivas en Boeddhas hoede. Je hebt maar 1 wandelingetje over die onafzienbare markt nodig om tot het diepste en tevens simpelste multiculti-inzicht aller tijden te komen:
Zet mensen in hetzelfde schuitje en ze gaan het samen doen. Samen leven, lachen, handelen, keten, eten, vrijen en wat dies meer zij. Stop met abstract discussieren, haal de zo verschillende handen uit dezelfde mouwen. Niet lullen maar poetsen. Eigenlijk wist ik dat al, want ik ben kassajuf om het taakje collectief-groen-schoffelen te ontduiken. Op de tuin. Het volkstuincomplex waar verongelijkten, allochtonen, acteurs, bijna doden en kleine kindjes als broertjes en zusjes samen wonen.
Goed, ik ben daar misschien extreem gevoelig voor. Zet mij in een tuincomplexkantine waar de kroketten om half 11 in de ochtend al in witheet vet gedompeld worden, en ik word een van hen.
‘Die enorme drollen hier achter op het veldje..die zijn niet van dat grote bakbeest van Henk… nee man, dat doen die zwanen, joh!’
‘Ah neeee, ga weg!’
Ik hou er zo van. Heulen met je nieuwe vrienden. Vergeten dat je meisje, blank en nuffig bent. Schuitje varen, marokkaans theetje drinken. En dan over een uurtje graag een spaans grappaatje als ik u niet ontrief.
Gooi mij maar in een reddingssloep. Maar niet in m’n eentje graag. Verzuipen willen we geen van allen.
Bekijk uitzending “Op de Bazaar” 19 april 2008 met Annemiek.
