Smelten in de vrieskou

Als we insneeuwen en het Gooi onbereikbaar ver weg raakt, heb ik in ieder geval genoeg te lezen.
Voor de lol dit keer. Ook is er dus een kookboek en een supermarkt om de glibberhoek. En allerhande Engelse snufjes waar daar overzees uitgebreid kerst mee wordt gevierd. De voor ons onbegrijpelijke details laat ik nu even achterwege, maar ze zijn gezellig en veelomvattend. Zo weet ik van een lieve Engelse vriendin die me zojuist heeft overladen met traditie waar ik niets van af wist. Ook haar man laat zich niet onbetuigd. Hij komt met het boek: ‘Smelt het ijs van je hart!’ Het is erg ontroerend, volgens hem.
Het is geschreven door een Eskimo.
De boodschap van Angaangaq, deze sjamaan uit Groenland, is glashelder:
‘Zolang we niet leren hoe je het ijs in je hart kunt laten smelten, zal de wereld niet veranderen. En als de wereld niet verandert, zijn we overgeleverd aan het smelten van de ijskappen op de Noord- en de Zuidpool.’
Met het oog op de ecologische crisis en de klimatologische veranderingen door het smelten van de ijskap in zijn geboorteland, kreeg Angaangaq al heel vroeg de opdracht van zijn stamoudsten om de spirituele boodschap van de Eskimo’s uit te dragen.
Deze missie voerde hem de afgelopen dertig jaar naar veertig landen en vijf continenten.
Angaangaq inspireert ons om liefdevoller om te gaan met onszelf en anderen en meer in harmonie te leven met de natuur. Het boek bestaat uit korte teksten over geven en nemen, stilte, gebed, genezing, planten en dieren, familie, vriendschap, seksualiteit, de seizoenen en ceremonieën.
‘Het leven is een ceremonie in zichzelf,’ citeert Angaangaq zijn grootmoeder.
Hoe beginnen we daarmee? Met een glimlach, volgens deze Eskimo.
Of met iets heel onverwachts in een openbare gelegenheid: