Stil

Vroeg ochtendmailtje:
‘Gisteravond zat Marga van Praag in De Kist. Nou ja, niet letterlijk.
Ze wou de kist niet in de buurt van haar huis, omdat ze zo
bang is voor de dood.
Zoals ze zelf aan het eind samenvatte: ik ben een
neurotische jood.
Interessant dat iemand als Marga zegt dat ze haar hele leven NOOIT
over de dood heeft nagedacht: het grootste taboe in het naoorlogse jodendom,
blijkbaar, waarin iedereen honderd dode vrienden en familieleden op zijn rug
meesjouwde. Begrijpelijk dus ook wellicht.’
Pfff ja, om stil van te worden. Dat wordt nog wat volgende week…
Wat valt er ook voor zinnigs over te zeggen?
Behalve misschien met dat beroemde prachtgedicht: