Tochtgenoten
We lopen in de zinderende hitte zonder schaduw. Dat krijg je als je door kersvers land gaat, niet zo lang geleden afgesnoept van de zee.
Hoewel….juist nu lopen we op het middeleeuwse Zuiderzeese eiland Schokland.
Boele Ytsma verwondert zich.
Eerder deze week, rond het nieuwe Lelystad, verwachtte hij rechte paden en trof hij slingerland en hier blijkt het tegenovergestelde.
Al dagenlang houdt hij zijn tochtgenoten op de been. Oorspronkelijk ter promotie van zijn nieuwe boek Authentiek. Maar ach, de tochtgenoten zijn op sociale media en in het echie een eigen leven gaan leiden. Thans, op deze zinderende zaterdag vormen wij een groep heerlijke mensen die –toegegeven- veelal theoloog zijn.
Daarom wordt er druk gepraat over de preek van morgen.
Ik raak gaandeweg achterop en laat stiekem mijn rood/paarse (‘t lijkt de moeizame Haagse formatie wel) rug insmeren door vader Ytsma die voor bezemwagenbaas speelt.
Boele zelf is onvermoeibaar in de weer met microfoons en camera’s. Want als onze tocht er vanavond opzit, begint hij te monteren en te zenden dat het een lieve lust is.
Nu duwt hij ineens een micro onder m’n roodverbrande neus.
Wat of ik hier kom doen.
Och, ik ben zo ontwapend en verleid door zijn uitspraak dat hij wel goed is in organiseren maar niet goed weet waarvoor ‘t ook weer is.
Daar trip ik als een kipke op.
Bij Boele zonder doele kan men zich wel voele. Hij hoont m’n dichtkunst weg.
En ik waarschuw hem dat ik binnen de kortste keren de rollen van vragensteller en beklaagde omgedraaid heb en hem ‘t hemd van zijn lijf vraag. We bomen over van huis gaan, over angst, creativiteit en over eigenheid.
Dan bereiken we een ruïne van een kerk.
Het oudste deel is rond 1300 gebouwd met stenen van een nog ouder kerkje dat ten zuidwesten van Schokland stond. Het liefst zou ik nu een digitaal wonder meemaken zodat we die mensen van weleer hier en nu konden zien. Hoe leefden zij, waarover spraken, lachten en treurden zij? Wanneer vrijden zij? Die vraag komt op omdat de predikanten onder ons filosoferen over preken voor nog niet getrouwden. Sex voor het huwelijk dus. Gaandeweg wordt de vraag gesteld of preken over sex tijdens het huwelijk niet een boeiender thema is voor hedendaagse herders. En sex na het huwelijk…wat kunnen de predikheren daar mee? Vader Ytsma vraagt of zoonlief de boel bij elkaar weet te houden en neemt de bezemwagen.
Ik hoor de mannen even niet, zo reikt mijn hals naar die mensen van toen.
Vannacht lees ik met rode koontjes in de bedstee verder in het nieuwe boek van theoloog Henk Vreekamp: ‘De tovenaar en de dominee’ . Over onze voorvaderen op ons vlakke land.
Op een tochtdag als deze zou ik er goed het zwijgen toe kunnen doen om de stemmen van weleer te mogen horen.
Maar wat horen we nu?
Miauwgeroep.
Poppe, de 11-jarige zoon van Boele vindt twee kittens, waarschijnlijk gedumpt.
We nemen ze mee en dopen ze tot Pio en Nier. Zij vormen samen een belangrijk begrip voor onze Boele. Want die gaat de liefkes warmbloedig adopeteren. Samen met zijn gezin. En ik mag stiefmoeke zijn. Met digitale deeltijdopvoederette.
Onverdiende zaaligheen heb ik op deez’ tocht genoten.
