Tranen
Vandaag verwachten we bliksem en regen.
Onweer kan zich aandienen als een uitgestelde stoelgang tijdens een exotische vakantie. Ineens is het zover. Opluchting is dan ons deel.
Dat geldt ook voor sommige huilbuien.
Tijdens de film The Tree Of Life, de boom des levens, werden het tranen met tuiten.
En pas als zo’n wolkbreuk een feit is, voel je dat deze al tijden in de lucht hing.
Wat is dat toch met tranen?
De rijpe concertvriend zegt dat we alleen maar huilen kunnen om onszelf.
Toch knap van zo’n film.
Maar vandaag begeleiden we Mary Michon naar haar graf.
De Callas van de Ikon wordt ze genoemd.
Er zijn acht sprekers en twee zangers die haar hardop met ons herdenken willen.
De ene zangeres komt met ‘Nocturne’ van Dirk Witte.
Had ze vroeger een keer voor de radio gedaan en Mary had haar toen gevraagd dat ooit op een speciale gelegenheid voor haar te komen zingen.
Nu is het zover. Het breekbare a-capella-liedje.
Artiesten, theologen en programmamakers schetsen haar ten voeten uit.
Een bevriende diva voorspelt dat Mary’s lichaam vanmiddag onder luid hemels gedonder in de aarde zal belanden.
Een beroemde wetenschapper benadrukt het unieke stempel dat zij op Neerlands levensbeschouwing heeft gedrukt.
Juist bij zijn laatste woorden: ’..het werk van Mary Michon is van grote, blijvende sociaal culturele waarde voor dit land’, breekt zijn stem.
Indrukwekkend, een ontroerde wetenschapper.
Confronterend zijn de vele kleurrijke beschrijvingen van haar flair, moed, humor en vitaliteit. Want achter de fladderende rokken van die dappere vrouw zat een klein eenzaam meisje. Wie kent haar niet? Ook de rijpe concertvriend die met haar op de planken stond, zal op dit moment zijn kleine jongetje ontwaren.
De laatste spreker memoreert zijn laatste samenzijn met haar, voordat ze ziek werd. Ze zaten in cafe Wildschut en zij staarde door het raam naar de boekwinkel aan de overkant:
‘Jan, luister eens. Als ik sterf, wil ik met psalmen begraven worden. Ik sta in een traditie. En daar laat ik me door niemand uitduwen.’
Dus zing ik voor haar terwijl ik huil om…….mezelf?
Het blijkt best te combineren.

Hallo Annemiek,
Vrijwel dagelijks bezoek ik je site. In één woord: ‘Geweldig’ in velerlei opzichten.
Ongeveer een maand geleden zag ik ook de film The Tree Of Life Een film om zeker meerdere keren te zien!
Hartelijke groet,
Hans