Troost
Zul je altijd zien. Moet ik werken in Leiden, zit Clinton pal bij mij om de hoek appeltaart te eten. Pfff. Gevalletje jammer.
Clinton heeft de potentie om je eenmalig te kunnen troosten als je liefdesverdriet hebt, zo is mijn inschatting.
Gelukkig is er een goede vriend mee naar de Leidense klus.
Hij mijmert over improvisatie. In de muziek dan.
Dat je je niet meer aan andermans noten hoeft te houden.
Dat je gewoon achter je vleugeltje gaat zitten, en maar hoort en ontvangt wat er van komt.
Dat je dat ook met zingen kan doen. Schreeuwen is ook in orde.
Zou fijn voor mij zijn, denkt hij:
‘Dans alsof er niemand naar je kijkt,
zing alsof niemand je kan horen,
heb lief alsof je nooit gewond bent geweest,
leef alsof de hemel op aarde is.’
Ik denk dat er voor hem geld te verdienen valt met zoiets in cursusvorm.
Hoeveel medemuziekstudenten ken ik wel niet die na het conservatorium geen instrument of stem meer durfden aanraken.
Terwijl muziek en geluid maken, schreeuwen, huilen, dansen en zingen een eerste maar veronachtzaamde levensbehoefte is.
Alsof ik dat niet weet:
Oh geweldig, dat filmpje……ik kom niet meer bij.
))
Hallo Annemiek,
Meestal neem ik even de tijd om op zondag morgen even naar ” Het Vermoeden ” te kijken en te luisteren.
Ik heb meestal het programma aanstaan onder het lezen afgelopen zondag onder het genot van – Over de democratie in Amerika – van Alexis de Tocqueville.
Op basis van een opmerking in jullie vraaggesprek heb ik op internet even gekeken of hier iets over te vinden was. Op deze manier kwam ik op je website, overigens een site die je wel past, heel aardig je ziet wel minder.
Maar goed, even door je site gegaan, en mijn oog viel op een leuke
opmerking in de richting van Clinton dat hij het vermogen zou hebben je eenmalig te kunnen troosten bij liefdesverdriet.
Gelukkig een inschatting van jou kant, die je naar ik hoop inmiddels wat
bezonken is.
Een eenvoudig iets als appeltaart stond een ontmoeting in de weg, gelukkig maar…….Annemiek, jij hebt je tijd gelukkig beter gebruikt!!
Clinton kan in de verste verte niet eens aan je tippen, een losbol die het ten deel is gevallen een land te besturen.
Maar goed de meningen waren verdeeld, in de zin de kiezer heeft gesproken zover dat in Amerika en – ook hier – nog in de basis en zoals bedoelt zijn weg probeert te vinden.
Dit laatste is denk ik niet het geval, en ook dat Clinton vermogen zou hebben jou te troosten schat ik ook niet hoog in.
Annemiek, ik moest het even kwijt, succes, je bent zeker iemand bij wie ik wel te rade zou gaan indien nodig.
Met vriendelijke groet, Rien.