Vaderlijke vermaningen
Zacht zoeft de lift richting hemel. Daar is een deurbel.
Hij zwaait zijn voordeur open. Volkomen op z’n gemak. Bezweet van inspanning, in sportieve kleren. Zijn hometrainer staat buiten op het balkon. Duizelingwekkend uitzicht.
Hij heeft onmiddellijk een onverklaarbaar kalmerend effect op onvoorstelbare paniek. 
Eerst meldt hij wat hij zelf wil drinken en opent daarmee alle ruimte. Advies kan hij geven. Een beproefde methode.
‘Wat heb je op je lever?’ wil hij weten.
De Gazastrook.
Een 83jarige vrouw die niet meer in de Hema mag komen omdat ze zingt.
Terwijl een toegeblaft mobieltje allemaal wel mag zeker.
Hij schudt zijn hoofd.
‘Hoe oud ben je nu? Drieënveertig? Toen ik zo oud was als jij, was ik volkomen suïcidaal. Echt waar. Geloof je me niet? Waar ik ook ter wereld in een hotel was, ik durfde geen raam te openen, uit vrees dat ik zou springen.’
Nu staat zijn hometrainer op een veel te hoog buitenbalkon.
Hij wuift wat weg.
‘Het is nu alleen nog maar latent aanwezig. Dat is best handig, want ik ben in een vliegtuig nooit meer bang voor turbulentie. Nee hoor, ik klim niet onverhoeds van m’n fiets over de reling.’
Hoe is dat mogelijk dat iemand met zulke lange armen zo suïcidaal was?
‘Acht van de tien dingen gingen nooit door. Net als bij iedereen.’
Hij slaat een tijdschrift open.
‘Kijk haar eens aan.’
Dat is die prachtige vrouw die er anders uitziet dan kort tevoren.
Ze kijkt ingetogener. Deemoediger.
‘Dat heb ik haar geadviseerd. Hoe een vrouw ineens zo anders kijken kan?’
De wind giert om deze hemelwoning.
‘Als jij echt wilt dat dat boek er komt, dan zal ook jij iets aan je uitstraling moeten doen.’
De vrouw in het blad kijkt erg sorrydatikdezevrouwben.
‘Je vraagt of iemand z’n oogopslag kan manipuleren? Zij wel. Zij is heel slim. Jij toch ook?’
Hij fronst.
‘T’is heel simpel. Met jou kan ik niet gezien worden…..Nee, het gaat er niet om dat er niets tussen ons aan de hand is….mensen zullen moeilijk gaan doen. Geloof mij nu maar.’
Hij kijkt langdurig in twee vensters en zucht.
‘Ach, er is niks aan te doen. Je hebt biografenogen. Jij kijkt net zo lang totdat je alles gehoord hebt. Hoeveel tijd heb je nog?’
