Lang geleden wilde ik op dat ene podium. Omdat er wat te verdienen viel, want ik was een ronduit arme student. Maar ook omdat dat podium rond draaide. Dat trok me wel. Een ronduit foute tent waar ik naar verlangde.
Ik wist toen nog niet hoe echt goed fout het daar zat, dus voldeed ik aan de ballotagewensen van de bedrijfsleider: Het spelen van My funny Valentine.
Daarop werd ik aangenomen en ik draaide achter mijn vleugel menig rondje tussen tafeltjes van verliefde stellen en enge zakenkoppels.
Ja, we bevonden ons op een langzaam draaiende schijf, mijn vleugel en ik.
Ik ben er ook weer vanaf gevlucht wegens walgelijke wantoestanden. Wat de vleugel heeft beslist, is me ontgaan.
Maar dat liedje is altijd besmet gebleven, tot mij de bijgevoegde versie ter ore kwam.
Valentijnsdag, het is bijna weer zover.
Winkels en restaurants schreeuwen ons toe dat we romantische kado’s moeten geven en innen.
Zondag zit iedereen met de gebakken peren. Zul je zien. Niks ontvangen Of het plichtmatige geven vergeten. Dat zal weer wat worden.
Verlangen is een gat in de markt gebleken.
Maar ook in religieuze kringen leven we op van het Grote Verlangen.
In zalen die willen mijmeren over dat woord, schamper ik maar wat. Dat juist emoties als verlangen, als hoop en vrees, afschuw en begeerte die diepe tevredenheid in de weg zitten.
Dan worden mensen vaak boos. Omdat ze tevredenheid stom vinden. Dan lopen de emoties vaak op.
Dan wil niemand dat er oordeelloze, tevreden liefde bestaat. Dan zegt iemand kwaad dat je nu eenmaal meteen oordeelt als je een ander ziet. Of ruikt. Vlak de kracht van de reuk niet uit.
Dan zeg ik dat je je indrukken misschien ook met een korreltje zout kunt nemen.
Dat je zomaar in de tram naast een gevaarlijk heerlijk ruikende getrouwde man kunt staan. Maar dat dat ook kan liggen aan het waspoeder van z’n vrouw. Relax beeb.
Verlangen, ik heb er niet veel mee.
Dan kom ik heel laat en uitgeput thuis en vind op m’n mat een valentijnsroos van m’n vader. Dan zijn de korreltjes zout ineens onvindbaar. Dan blijk ik toch 45 jaar verlangd te hebben. Wat een funny valentijn.