Versierd

Vandaag zag ik een hele leuke broek over straat fietsen. Wit met grote brutale bloemen. Geinige broek, fikte er even door me heen. Waar kun je die kopen? Vervolgens kwam er nog een gedachte: Maar wacht eens, die broek ken ik. Die fietste hier gisteren ook!
Pas daarna drong het tot me door dat er een vrouw in de broek fietste. En door die late reactie kon ik me niet meer herinneren of we gisteren te maken hadden met dezelfde eigenaresse. De broekbloemen waren ook toen al zo overweldigend dat de benen verdwenen. Maar wacht eens…dacht ik koortsig….misschien zijn er wel twee fietsende bloembroeken in omloop met daarin twee draagsters. Of wellicht is er sprake van 1 uniek exemplaar en is ie zo gewild en gezien, dat er iedere dag een andere buurvrouw in mag. Ik zal het nooit weten. Tenzij ik de gebloemde benen morgen weer tref en ik aan de draagster van dat moment durf te vragen of zij dezelfde vrouw van gister is. Maar dat zou weer heel kwetsend over kunnen komen. Tenzij zij het dilemma herkent en blij is dat er naar geinformeerd wordt. Dan antwoord ze misschien:
‘Ach meid, heb jij dat nou ook? Je broek kan te leuk voor je zijn en je volkomen overschaduwen. Juist vanwege die brutale bloemen kan jij zelf helemaal over het hoofd worden gezien. Terwijl dat juist niet je bedoeling was.
Hetzelfde geldt natuurlijk voor een duur pak, een wilde auto, een mooie echtgenote en een pandje in de Gouden Bocht. Je bezit neemt je over en laat jou volledig verdwijnen. En duur dat die jeans was!!’ Dan lachen we samen wat.
Ja, wat een grap. Dan zal ik denken aan alle bijbelse gelijkenissen en eeuwenoude spirituele metaforen die zo sterk zijn, dat we vergeten zijn waar ze voor staan. Het koninkrijk der hemelen is als een bloemige broek. Hier en nu voor je neus. Maar de mensen zien het niet.
Terwijl die bloemen alleen willen wijzen op hun rijke inhoud. Ja, dan wil ik ook die broek. Ik zal op haar schouder tikken en zij zal mij hem lenen. Dan zal ik zien hoe mooi haar benen zijn. En dan pas zal ik echt snappen dat zo’n opvallende broek toch alleen maar bedoeld is om haar te laten stralen. En mij natuurlijk. Ik zal mij erin hijsen, haar bedanken en trots naar mijn versierde benen kijken.