Vol en ledig

Ja ja, leuk woordgrapje, vol en ledig tegelijk. ‘Sunyata’ (vrij vertaald: geen blijvende identiteit) is Sanskriet en wordt veelal armoedig vertaald in het Engelse ‘emptiness’, leegte. Want dat S-woord wil ons namelijk meer zeggen dan alleen kille afwezigheid van iets.
Vandaar dat ons Nederlands soms best rijp en rijk is. Volledig. Vol en ook ledig.
Alleen ziet niet iedereen de humor. Of de wijsheid. Of allebei. Of kan dat niet allebei, humor en wijsheid, of roekeloze taalbrutaliteiten?
Als je bijvoorbeeld voor de grap zegt dat in het woord ‘ontmoeten’ blijkt dat het geen verplichting is, omdat het namelijk een kwestie is van nooit meer hoeven, namelijk ont-moeten, dan wordt je opvallend vaak verbeterd:
‘Annemiek, ontmoeten is een Nederlands woord, dat heeft niets te maken met niet hoeven. In het Engels is het to meet.’ Ach natuurlijk, so sorry.
Dat zei ik tot voor kort.
Maar nu geheel anders.
Ik ontmoet nu tegelijkertijd pijn en vreugde en dat is opvallend prettig. Het leven is zo leeg en vol tegelijk dat ik ineens naar dat liedje verlang. Ooit gezongen bij het Vermoeden door een vrouw die iets van Monroe en ook dat Pippi Langkouserige heeft. Die zingt dat je niet kunt weten wat licht is als je de duisternis niet kent.
Omdat je nooit kunt kiezen voor het goede als je het slechte soms niet bent.
 Pffff: