Voorpret

Door musicus Kees van Houten die op kerstavond de Nachtzoen vult, krijgt een schepsel zin in nog meer kerstweetjes.
Hij rook al langer onraad, want Bachsopranen beginnen nooit een stuk zo in de laagte, terwijl ze ‘Jauchet, frohlocket’ moeten zingen.
Van Houten ging op onderzoek uit en kwam tot de volgende conclusie: Bach kwam de dag voor kerst in de kerk met zijn Weihnachtsoraorium aanzetten.
Daar herkende men zijn openingskoor :”Tönet, ihr Pauken! Erschallet, Trompeten!”
Zo had op 8 december namelijk ook zijn verjaarsmuziek voor de vorstin van Dresden geklonken en daar was nogal wat wijn mee gemoeid geraakt.
Het was een gezellig feest geweest.
Er was dus geen sprake van dat Bach het lage afstemmen van de pauken, nagebootst door de menselijke stem, ook nog eens mocht laten horen in de kerk.
Zeer tegen heug en meug heeft hij daarom op de laatste nipper zijn tekst moeten veranderen en het stuk van smartelijke ergernis verder nooit meer uitgevoerd.
Dit jaar echter zal, puur om de genoegdoening, Bachs eigen keuze in kerstzalen en ook al op internet klinken. Heerlijk! Dat smaakt naar meer. Volgende week in het Muziekgebouw aan het IJ met het Combattimento Consort!
Ik kan het van pure voorpret dan ook niet helpen dat ik snikkend van de lach wakker word, nu ik aanschouwen moet hoe mijn kat de kerststal naast mijn sponde in elkaar beukt. Telkens als ik probeer om behoedzaam een lid van de heilige familie terug te plaatsen, haalt hij op dezelfde manier uit. Alsof hij denkt dat ‘ie een hond is die dezelfde stok steeds van repliek dient.
Hikkend van de lach wakker worden blijkt wel een fijn opfrissertje in drukke tijden.
Braaf ga ik aan de arbeid terwijl ik m’n nieuwe bijbel die ik van zo’n lieve vriendin heb gekregen probeer te negeren.
Ze kent mijn passie voor kookboeken. Het liefst lees ik ze zelfs in de trein, ook al vindt de katholieke medeschrijver dat je dan pas echt goed kan zien wat een dom varkenssmoeltje ik bezit.
Kan mij het lekker bommen. Zolang het maar scharrelvlees is.
Ik blijk nu toch die kookbijbel mee te grissen. Geschreven door topkokkin Angelique Schmeick.
Groenten zijn haar uitgangspunt, maar vervolgens gaat ze toch los!
‘SmaakVrienden’ is een tom-tom voor de keuken, want ingrediënten zijn net mensen:
Ze hebben hun favoriete vrienden en vage kennissen en met de een botert het nu eenmaal beter dan met de ander. De kokkin zegt daarover: ‘Relaties zijn ontstaan uit traditie en beproeving met andere ingrediënten.
Neem nou de tomaat.
Iedereen weet dat die al jaren dikke vrienden is met mozzarella, basilicum en olijfolie. Maar er zijn tal van ingrediënten waarvan minder bekend is met wie ze een vaste vriendschap hebben opgebouwd, zonder ooit in een saaie relatie te zijn gestrand.’
Kerst 2010 met een gerehabiliteerde Bach, een opnieuw in te richten kerststal en tal van nieuwe smaaksensaties door het aangaan van ongekende verbindingen.
Laat de arbeid maar stoppen. Pfff.