Waar liefde woont

Waar liefde woont, gebiedt de Heer Zijn zegen.
Daar woont Hij Zelf, daar wordt Zijn heil verkregen,
En ‘t leven tot in eeuwigheid.
Psalm 133.
Ik loop maar wat door het park. Beetje tempo, stoere schoenen.
Op het ritme komt er zo maar een psalm boven.
Gebiedt de Heer Zijn zegen.
Doet me aan Maarten ‘t Hart denken die te allen tijde een psalm voor z’n kiezen krijgt.
Gisteravond heb ik niet naar Zomergasten gekeken. Daar was hij de gast.
Waar liefde woont, waar liefde woont…..
Ik kom er maar niet uit. Zelfs de natuurkunde zegt dat er geen energie verloren gaat. Waar blijft de liefde dan na een scheiding?
Waar wordt Zijn heil verkregen?
Een mevrouw dwingt mij tot stoppen omdat ze van mening is dat als ik gisteravond Zomergasten had gedaan, het wellicht wat minder saai was geweest.
Dit is een beetje vreemd park. Er zijn ogenschijnlijk aangeharkte paden en daaromheen bevindt zich de rok van een ui. Diepere lagen, in de donkerste ring eng en onverwacht.
Daar, van het pad af, onder die bomen liggen heel veel lege blikjes bier.
Een andere vrouw grijpt haar hond preventief beet, omdat die volgens haar zoveel van vrouwen houdt.
Ze verwijt mij dat op tv zo weinig aandacht is voor het feit dat Jezus een jood was.
Ik zal het doorgeven, wil ik zeggen, maar op dat moment neemt ze de bestudeerhouding aan en ook de tijd om mij hardop in kaart te brengen. Gelukkig komt er een trein langs. Nooit zal ik weten of ze mij ouder, jonger, lelijker, mooier, dikker of dunner vindt dan op tv.
Ik dwaal van het pad af. Normaal loop ik door het beschaafde gedeelte, maar ineens ben ik zo onvoorstelbaar moe van asfalt.
In het lover zit een zwarte jongen die iets heel erg liefs zegt.
Daardoor vat ik zomaar de moed om op het bankje te gaan zitten bij een mooie zwerver in de buitenste duisternis. Hij heeft een baard en een volgeladen winkelkar met levenservaring.
Wat heb ik te verliezen? Iedereen vraagt en zegt toch alles.
Waarom ik dan niet?
De zwerver glimlacht.
‘Mooie vraag stel je: waar liefde blijft als energie niet verloren gaat. De liefde is een rivier…ze stroomt en zoekt alsmaar een bedding. Als een van haar stroompjes doodloopt, verzandt, een obstakel tegenkomt, zoekt ze nieuwe wegen en nieuwe stroomgebieden. Maar de rivier zelf gaat niet verloren. En wij mogen hier nu samen zitten aan een prachtige tak van die delta.’
Zou Hij psalm 133 kennen? Zou Hij van zingen houden? Wordt hier Zijn heil verkregen?

Be Sociable, Share!

•