Wat bedoel je?

In de ochtend begint het al. Op de verpakking van de roomkaas die ik op m’n brood wil smeren, staat dat er fijne kruiden inzitten. Wat bedoelen ze daar nu weer mee? Dat de kruiden klein en fijnzinnig zijn? Of dat je het er heel leuk mee kunt hebben?
Babels toren begint zich steeds meer op te richten. Spraakverwarring met desastreuze gevolgen. Vaak via de mail. Men kan niet voorzichtig genoeg zijn. Kun je iemand bijvoorbeeld nog met goed fatsoen mailen dat ze je dikste vriendin is, zonder dat ze drie dagen op bed blijft twijfelen over haar gewicht?
Ik ben nog uit de tijd dat we in hulpverleningsrapporten mochten schrijven dat de cliënt een zware mongool was. Inderdaad niet mager, maar daarbij bovendien verre van helemaal lekker. Met het woord mongool zelf was toen trouwens ook nog helemaal niks mis. Ja, we spreken nu over het tijdperk dat vooraf ging aan ‘iemand met een meer dan gemiddelde verstandelijke beperking.’ Alsof dat niet kwetsend is zeg.
Klopt het nu dat er in dit mailtijdperk veel meer misverstanden in de wereld raken dan voorheen?
Of is het fonetisch al niet veel beter?
Laatst had ik fijn (hoe bedoel je?) gekookt en Mahler opgezet.
Zegt mijn gast met volle mond, terwijl hij naar de sonore strijkers van de vierde symfonie luistert: ‘Heerlijk he, die ferme celli!’
Of had hij het over m’n goddelijke vermicelli?
Nee, hij zal Mahler wel bedoeld hebben. Hij had in ieder geval geweldig genoten. Of bedoelde hij inderdaad het walnotenijs van de reklame: “Geweldige noten!’
Of toch Mahlers muzieknoten in de baspartij?
Is het wel verstandig om ooit nog te denken dat we de ander hebben begrepen?
Ik kap er mee. Nee, niet met alles, maar daarmee. Nou ja, laat maar.