Winter in aantocht
De rijpe concertvriend belde dat hij bijkans de muziektempel uitgesmeten is omdat hij in trance een derde stem meezong. Met de ogen dicht. Het gevolg was dat hij de verwijtende blikken van de omzitters niet opving. Met het argument dat hij een oude man is had hij zich eruit weten te redden, zo diste hij in heel erg grappige taal op.
Nog steeds kan ik het niet uitstaan dat ik ook dit jaar weer geen Winterreise vinden kan waar ik met hem naar toe mag. De donkere dagen van inkeer moeten toch gezamenlijk te vieren zijn.
In die tussentijd, tijdens bellen en ergernis, bevond ik mij in Huissen om met een grote groep mensen de kern van onze gezamenlijke levenswinterreis te doorleven. Met de nadruk op het feit dat zaad moet sterven om vrucht te kunnen dragen. Jezus zei het al. En wij spraken hem beslist niet tegen.
Ook de katholieke medeschrijver -met wie alweer een boek af is- scheen samen met zijn lieftallige echtgenote op datzelfde moment ergens in dit stormachtige land les te geven over de winterkunst van het loslaten. Naar aanleiding van woorden van Vasalis:
Vandaag zag ik de hemel door het weemlend lover
verbleken tot een doodlijk zuivere helderheid.
Ik heb mezelf nog van geen ding bevrijd
en er is haast geen tijd meer voor mij over.
Zelf ben ik inmiddels uitgepraat in Huissen en in mijn geboortestad Arnhem beland. Aan tafel bij een vriend. Als ik door zijn hoge raam naar buiten kijk, zie ik de verstopplekjes van mijn jeugd. Ik weet waar ‘die zielige paard’ stond. Mijn gastheer zegt dat hij soms rouw voelt die groter lijkt dan hemzelf. Alsof hij, hoewel hij atheitsisch is opgevoed, lijdt onder de scheur na de uitstoting uit het paradijs.
Wonderlijk. Zelf heb ik vaak de sensatie dat ik gevoelens zie langs waaien die verder gaan dan mijn eigen kwetsure. Alsof ik iets van generaties geleden ervaar. Het is alsof we een transformatie-instrument kunnen zijn voor anderen die niet eens meer leven.
Mijn gastheer schenkt een glas rode wijn in. Zijn familie heeft vanaf 1550 verstand van druiven. Derhalve is zijn achternaam ook een wijnmerk. De wijn smaakt uitzonderlijk spannend. Gelaagd, doorleefd. Bij deze wilde wijnsmaak hoort een tekst. Hij heeft hem ingelijst. Ik krijg die tekst zomaar mee. Met lijstje en familiewapen:
Soms wringt U mij in Uw hand uit.
Soms verplettert U mij onder Uw voet.
Ja, U heeft gelijk.
De druif wordt geen wijn zonder
uitgewrongen en verpletterd te worden.
