Zacht, moedig

Ja, het valt moeilijk langer te ontkennen. Religie hangt in de lucht. Reli-giare: verbinden.
Van de week een oud topdiplomaat naar het Vermoedeneiland geroeid. Een buitengewoon machtige man die op het toppunt van zijn carrière een droom kreeg waarin Christus hem, hangend aan het kruis met levendige ogen aankeek en een vraag stelde: ‘ Wat heb jij voor mij gedaan?’
De volgende dag liet deze man zijn functie en bijbehorende status achter om een vrij mens te kunnen zijn die kon schrijven en spreken over de absurditeit om oorlog met oorlog te bestrijden en over de noodzaak tot spirituele vernieuwing in Europa. Hij wordt nu door alle machtigen gehoord en gezien.
Vandaag de hele dag marathoninterviews voor de Nachtzoen waarin mensen op onverdacht bezielde manier praten over wat hen troost en gaande houdt. Er is bepaald lef voor nodig om zo in je nacht te laten kijken, maar iedereen doet het. Zonder enige aarzeling.
Zaterdag om 12 uur mag ik tot mijn verbazing aanschuiven aan de radio 2 tafel van Vara’s Spijkers met Koppen, want daar zijn ze wel benieuwd naar die Nachtzoen. En ik ben wel nieuwsgierig naar hen, zoals ze altijd alles uit de hand weten te laten lopen.
En dan om 15 uur wordt Rachab uitgebreid besproken op radio 5 bij de boeddhistische omroep.
Maar eerst naar bed. Ik val om van de slaap en stop mezelf in met een gedichtje van Hein Stufkens, omdat een van de Nachtzoengasten dat vandaag voorlas.
Blijkbaar durven we nu zachte krachten toe te laten. Durven we ons te laten ontroeren. Ik durf ook heus wel:

Je bent ontroerend naakt
en eeuwig schoon.
Je raakt veel dieper

dan mijn huid
of eender welk ander
huis dat ik bewoon.

Zoals jij raakt
raak je zo heimwee
in mij en zo thuis.