Zonder filter

Alleen vliegen. Een uitdrukking van niks.
Het is weliswaar een piepklein vliegtuig, bovendien onderbezet, maar ik ben hier niet de enige. Waarschijnlijk denken mijn medepassagiers ook aan de mensen in dat vliegtuig die in de oceaan verdwenen zijn.
Toch ben ik alleen. Ik ken mensen die dat niet willen of durven, alleen vliegen. Maar ik zit lekker bij het raampje en zie hoe we tot boven de wolken klimmen, de onaangetaste heldere hemel tegemoet. De nimmer veranderende troostzon groet de aarde. 
Men maakt in afzondering meer mee van het ruime hemelrond dan in gezelschap.
Menig backpacker zal het beamen: een solo-reis brengt je veel verder, dieper, hoger.
Gek genoeg geldt dat niet altijd voor alleen thuis zijn.
Een mens leeft van ontmoetingen. Onderweg liggen er vele op je te wachten.
En in een reisgezelschap is de kans op een ontmoeting met de gans andere kleiner dan in je eentje. 
De wolken, het licht, de vreemdeling; zonder reismaat zijn die ontmoetingen onontkoombaar filterloos. Wij weten van sigaretten hoe gevaarlijk dat kan zijn. Filterloosheid. Aanschouwend de hemel, het werk zijner handen. 
In leven zijn. Nooit eerder is het zo tot me door gedrongen als hier aan dit kleine vliegtuigraampje.