Wat doe je?

Waarschijnlijk ben ik niet de enige die een grondige hekel heeft aan de dichtgetimmerde vraag: ‘Wat doe je?’ Ongetwijfeld wordt ermee bedoeld dat je nu maar eens voor de draad moet komen met je bron van inkomsten. Maar het enige correcte antwoord op de vraag naar je huidige taak is: ‘Ik zit hier voor je neus.’ Veel opener en stimulerender is de vraag: ‘Wat houdt je momenteel bezig?’ Bij die uitnodiging begint er meteen iets te stromen. Wat mij momenteel bezighoudt is een aquarel van een heel blij kindje dat met zijn armen wijd in de golven staat. Ik kreeg het van een kunstenaar die me bedankte dat mijn babyvleugeltje onderdak heeft gevonden bij zijn dochter. Hij vertelde dat hij eigenlijk bezig was om Jezus in de kribbe te schilderen. Maar het werd dit open en ontvankelijke kind en dat vond hij wel bij me passen. Wonderbaarlijk hoe inspiratie werkt. Neem je je voor een liggend kind te schilderen, blijkt het onder je kwast ineens spelend en juichend in de golven te dansen. Van Kerst naar Pasen zonder dat je het zelf in de gaten hebt. Dat de mens een onweerstaanbare neiging heeft om telkens weer op te staan en zijn inspiratie te laten stromen, ontroert me telkens weer. Hoe hoog de golven ook zijn, het kind blijft open en onbevangen. Dat houdt me bezig.