Een meerderheid van de Nederlandse predikanten merkt dat gemeenteleden niet weten wat ze met Hemelvaart aan moeten. Vijftien procent van die predikheren zegt zelf niet te weten welke houding aan te nemen bij de dag waarop van oudsher gevierd wordt dat Jezus opging naar Zijn Vader in de hemel, zo lees ik in de krant.
Als kind wist ik ook niet wat te denken van de tekst: ‘Nog een korte tijd en gij ziet Mij niet meer, en nogmaals een korte tijd en gij zult Mij zien.’ meer
Zelfs de kersverse moeder van IDTV ligt hedentendage weleens wakker. Meer
Langzamerhand komt het jubileum van Het Vermoeden dichterbij. Voor mij ligt de DVD-box ‘Tien vrouw sterk’ die morgen op Moederdag in het Catharijneconvent gelanceerd wordt. Het zijn tien uitzendingen van het Vermoeden met boeiende vrouwen die in de christelijke traditie staan, in een bijgevoegd boekje van commentaar voorzien, geschikt voor gespreksgroepen in de kerk. Zo vindt de PKN.
Ik staar naar de foto’s van die tien zusters op de rug van de DVD-box. Indrukwekkende oogst. meer
Wat het geheim van een hele lange relatie is? Een slecht geheugen. Hij lacht om het grapje van zijn vrouw. Hij heeft een brief aan zijn jongere ik geschreven en daarover kom ik hem ondervragen. Een lang uur radio. Voor in de zomer. Zij is verrast en zegt de brief heel graag te willen lezen. Ik geef haar een kopie die ze blij in haar tas stopt. Wanneer ze thuis komt vraagt hij. Vanmiddag. Dan doet hij auditie voor de rol van Obelix. Nog maar de vraag of ze hem hebben willen, want hij is niet de enige kandidaat. Het zou trouwens wel heel leuk zijn, de stem van Obelix. Zij vindt dat ook. Obelix en die brief aan zijn jongere ik, het verrast haar alsof ze elkaar net kennen. Niets is minder waar. meer
Weer zo’n woord: nietsvermoedend. Lees ik net bij Rilke. Het woord vermoeden is al zo mooi, maar het tegendeel is al even onschuldig. Nietsvermoedend. Even daarover mijmeren hoor. Ik zit weer onder de grond. Dat gaat al een paar jaar zo op Bevrijdingsdag. Alweer op weg naar de vierdaagse retraite van Sogyal Rinpoche. Aan de wanden van de metro zijn foto’s te zien van de mannen die al jaren ondergronds aan het metronetwerk zwoegen. Op die affiches vertellen ze aan ons, klanten dat ze hun maten vaker zien dan hun eigen vrouw. Jammer dat die gozers zo lelijk zijn, voegen ze er olijk aan toe.
Een mens wordt vrolijk van hun aanblik op die foto’s aan de metrowand. Verbondenheid en ontmoeting fleuren me immer op, zeker met trotse werkmannen ondergronds. meer